Ik ben Joe, een Brits Korthaar (ex-) kater. Ofwel "Knappe Joe". Zo werd ik genoemd bij SOK Tilburg, de kattenopvang waar ik terecht ben gekomen nadat ik van straat ben geplukt. Er kwamen twee mensen kijken en nu woon ik in een rustig dorp in een echt huis met tuin.
Ze noemen mij inmiddels "Mems". Maakt mij niet uit.
Inmiddels woont hier ook mijn vriend Mica uit de Kittenmand. In deze log krabbelen we regelmatig zodat iedereen kan lezen hoe het met ons gaat ! Mare, onze echte Britse Korthaar-meid was de vriendin waar we erg naar hebben uitgekeken. Helaas mochten we haar maar kort bij ons in de mand hebben. Deze kleine mooie en lieve meid (18 weken oud) is vrijdag 29 mei 2009 overleden aan een nare ziekte...we missen haar vreselijk. We zullen haar nooit vergeten.
En begin november 2009 hebben we onze nieuwe vriend Pansy Conzaly of Olly's Nest welkom gekopt !!!! Een Fawn Brits Korthaar. Met papiertjes (die dingen die ik nooit heb gehad of ben verloren tijdens mijn zwerftochten)
Wilde ik vanmiddag een lekker dutje doen op de mensenmand, was Pansy helemaal wakker. Hij bleef steeds in mijn buurt. Mica was weg, die houdt iedere dag een grote inspectieronde op onze buitendomeinen. Hij moet ook werken voor de brokjes. Net als baas en vrouwtje. Al waren die wel thuis.
Baas ging in de tuin werken. Met het plaatjesapparaat in de buurt want ook Pansy mocht weer eens genieten van de voorjaarslucht. Ik had boven mijn snuit al uit het raam gestoken. En mijn oogjes waren zo zwaar dus een uurtje dutten zonder Pansy in mijn buurt kwam wel heel goed uit. Kon ik ongestoord dromen.
Pansy is buiten nog een beetje onwennig en soms wat bang. Maar al snel was Pansy niet meer alleen met de baas...want ook Mica vindt tuinieren heerlijk. Hij helpt de baas altijd. En hij hoort op kilometers afstand dat de baas de hark uit het hok haalt. Dan sprint hij als een gek naar huis.
Pansy mag alleen onder toezicht naar buiten. En is zo'n tuinbeurt een mooi moment om hem buiten te laten...
Zo ontmoette die twee elkaar in de tuin, met baas in de buurt die de prachtige plaatjes heeft gemaakt.
Pansy: "Hé, wat is dat nou voor een activiteit in onze tuin?"
Klik maar snel op "Lees meer" rechtsonder voor heel veel mooie plaatjes over het avontuur van Pansy en Mica.
Eindelijk! Ze zijn er, mijn kittens. Ik bedoel dan het plaatje van mij, Knappe Joe. Met mijn kleintjes. Het plaatje uit de tijd dat ik nog in Tilburg op straat woonde met Poeslief die de poten had genomen. Ik bleef achter met onze kroost en zoals je ziet zorgde ik daar heel goed voor.
Het plaatje is gemaakt door iemand die daar woonde, we hadden daar een plekje in een tuin onder een afdakje. De langpoten van SOK hebben dit plaatje gekregen toen ze mij hebben gevangen. Toch heel bijzonder, een plaatje uit mijn oude leventje.
En als je heel goed kijkt zie je dat ik toen nog geen stuk uit mijn oor had...
Zijn het geen schatjes, die kittens van mij en Poeslief?
Wat zou er toch van deze kleintjes zijn geworden? Niemand weet dat.
Maar nu kan ik weer zo af en toe naar ze gluren, dat is wel fijn. Net of ze er weer zijn.
Met veel dankpootjes en proetjes voor alle SOK-vriendinnen en speciaal voor Aurora en haar zus Mabel.
Dit plaatje krijgt een mooi plekje in mijn mand!
Blije en trotse proetzzz en groetzzz van Pappa Knappe Joe
Wij snorharen hadden een rustig weekend. En wat doe je in een rustig weekend? Eten, dutten, luieren, wandelen en spelen. Maar dat laatste geldt alleen voor Pansy.
Soms zijn ze Pansy kwijt. Ligt hij niet in de kamer, op de vensterbank, de paal of het kleed.
Kijk je boven in de mensenmand, dan treffen ze alleen mij en Mica aan. Waar zit die Pansy dan?
Die klimt dan nog een trap op. De 'enge' open trap waar je doorheen kunt kijken. Dezelfde trap waar ons vrouwtje Pansy een paar maanden geleden nog van moest redden omdat hij geen stap meer durfde te zetten.
En is de zolder en mijn geheime schuilplaats ook niet meer veilig voor Pansy. Wat doet hij daar dan?
Drie keer raden: dutten. Op mijn kussen in de hobbykamer van ons vrouwtje.
Hij bewaakt het tweede huisje van ons vrouwtje. Een heel klein huis voor poppen. Ze hebben mij verklapt dat vrouwtje daar al heel lang mee bezig is. En dan bedoelen ze dat het er al heel lang staat zonder dat vrouwtje er een poot naar uitsteekt.
Vorig jaar was kleine Mare er nog ingekropen en had in de 'eetkamer' een dutje gedaan. Vrouwtje wacht nog op Essent, die willen de stroom maar niet komen aanleggen....en ze weet zelf niet goed hoe dit te doen.
Kan ik jullie meteen even onze landerijen laten zien. Zie je hoeveel land Mica heeft om op avontuur te gaan. Snap je meteen waarom hij zo vaak lang weg is. Als je dat allemaal moet inspecteren heb je wel een dagje nodig. Mica werkt dan ook vaak erg hard.
Na het dutje mochten Pansy en ik weer naar buiten. Pansy heeft een ECHT rondje gelopen. Een heel spannend rondje. Ook heel leuk om te zien. Kijk maar eens mee....(klik dan rechtsonder op "lees meer" want er komen heel veel plaatjes van ons)
En voor degene die niet dol willen worden van ons,
Ik geef even de poot over aan ons vrouwtje, het gaat over een zwerfje en dat is met mijn achtergrond een moeilijk onderwerp....
Vrouwtje krabbelt:
Jullie kennen "Het" vast al. De kat die trouw iedere avond hier de etensbakken komt legen. Hij heeft een eigen bakje eten in het halletje maar als die bijna leeg is, of als "Het" zin heeft in malse paté, dan stapt hij door het luik gewoon de keuken binnen.
"Het" komt hier al zeker een jaar iedere dag eten. In het begin was hij nog smal en schuw. Je zag hem nauwelijks, meer een witte vlek want als hij mensen zag was hij direct weg. Het duurde dan ook lang voordat ik kon beoordelen of "Het" een hij of een zij was, vandaar zijn naam. Nu is het duidelijk. "Het" is een hij, al wordt het tijd dat "Het" een echte onzijdige kater wordt.
Extra eten voor een zwerfje is hier geen probleem. Met alle liefde gunnen we de zwerfjes hun kostje. En "Het" is echt heel trouw. Iedere dag rond middernacht komt hij. Inmiddels hebben Mica en Mems (=Knappe Joe) hem volledig geaccepteerd. We hebben hem zien opgroeien tot een flinke kater. Hij past net als Mems nog maar nauwelijks door het binnenluik (het luik tussen de gang waar ze binnen komen en naar de kamer/keuken kunnen gaan)
Maar "Het" wordt steeds vrijer, rustiger in onze tuin. Loopt nu ook niet meteen meer weg. Hij komt vrijwel altijd als het donker is, maar toch is het gisteren gelukt om foto's van hem te maken. Ook omdat "Het" ineens Pansy in de werkkamer zag zitten! "Het" is nu gevangen in duidelijke foto's.
"Het" ligt in de tuin (Mems ik ook buiten, in zijn buurt)
En ziet blijkbaar de kop van Pansy die in de ruimte achter de deur zit...
En op de foto's is toch duidelijk te zien dat het gaat om een zwerfje. Geen enkele huiskat heeft zo'n goor wit velletje. Ik heb zelf veel (buiten-)katten gehad, maar deze vacht toont toch duidelijk sporen van een zwerf- en buitenleven. Of vergis ik mij?
Even inzoomen op de foto's,,,
Hoe heeft hij de winter overleefd? In de paardenstallen achter op de weilanden? In ons halletje waar hij zijn eten haalt en waar in de wintermaanden een mandje ligt? In de kippenhokken op het bouwbedrijf in de buurt? Mica is met die koude ook hele dagen op stap geweest...en Mica en Mems kennen "Het" heel goed, ze grommen nooit tegen elkaar. Ze kennen hem door en door en Mems kijkt zelfs iedere avond uit naar zijn komst. Mems is druk doende om hem iedere avond het huis in te lokken. Mems weet natuurlijk alles van een zwerfbestaan. En wat er meer te halen is dan een zwerfleven.
Voor mij is het voor 99% procent duidelijk: "Het" is een echte zwerfkat.
De vraag is alleen hoe lang hij nog een zwerfkat blijft. Als "Het" wil mag hier komen wonen. De vraag is altijd geweest of hij wel of geen baas heeft. Want sommige katten eten graag uit meerdere bakjes en hebben toch een baasje of vrouwtje. En ik wil "Het" niet van iemand afpakken.
Misschien dat we over een tijdje kater nr 4 in huis hebben. "Het" is welkom, De keuze is aan "Het".
Al kan hij er dan op rekenen dat hij een echte "Het" wordt, een kater zonder balletjes...
Heeft hij zijn balletjes over voor een goed, warm en veilig leventje tussen zijn vriendjes?
Ons vrouwtje kreeg al een belletje van haar vrouwtje: of er nog een krabbel komt? Dus ben ik maar rap aan de slag gegaan. Weet je, mijn snorharen ruiken voorjaar. En voorjaar maakt je knapper en dapper.
Knapper? Ja, je gaat meer wandelen en daarna moet je je goed poetsen. Hoe meer je poets, hoe knapper je wordt. Maar ook dapper.
Het begon gisteren al. Op mijn avondwandeling. Ik ging naar buiten. En na een ruim kwartiertje kwam vrouwtje eens kijken. Wat zag ze? "Het" zat gezellig naast mij zijn vacht te wassen. Ik zat naast die jongen. We hebben gezellige buurtroddels over en weer geproet. "Het" is niet zo dapper, die vloog meteen weg toen hij ons vrouwtje zag. En toen ben ik maar naar binnen gegaan.
Vandaag lag ik bij vrouwtje, komt Pansy naar ons toe. Hij wil ook bij het vrouwtje liggen al heb ik het idee dat hij mij weer kwam pesten. En wat heb ik gedaan? Nooit eerder vertoont: ik heb "SIS" tegen hem gedaan en met mijn voorpoot gedreigd. Pansy bedacht zich meteen, draaide heel zachtjes om en ineengedoken sloop hij weg. Net zoals ik altijd loop als Pansy mij pest. Dat was een dappere actie van mij!
's Middags mocht ik naar buiten voor een wandeling. Dat uitje duurde mij wat te lang, het vrouwtje was helemaal vergeten dat ik buiten zat. Op enig moment maar een mauwtje laten horen. En vrouwtje reageerde meteen. Hup, deur open en roepen. Maar ze zag mij helemaal niet. Hoe kan dat toch?
Ik zat in het halletje, was zelf door het buitenluik naar binnen gekomen. Weten ze ook meteen dat ik dat wel durf. Maar tussen het halletje en de kamer zit nog een luik. Dat is nou net één luik teveel voor een dappere kat van mijn type...De lente is nog maar net in de lucht, wie weet komt dat luik ook nog wel.
Ik word nog wel eens dapper...
Pansy mocht vanmiddag met de baas in de tuin werken. Weer binnen werd Pansy helemaal dol. Die vogeltjes maken het ergste in hem los. Buiten is hij niet dapper, dat compenseert hij binnen. Dan vliegen de muizen metershoog de lucht door.
Vanavond mocht ik nog een wandeling maken. Pansy mocht niet mee, veel te donker. Hij werd ook daarvoor weer helemaal wild: snelheid 200 kilometer per uur, van achterin het huis naar voren rennen. Hij liep zelfs het kleed op de vloer helemaal om en viel daarbij zelf ook om...
Pansy rent het kleed om en zichzelf...
Uitgerend wilde hij toch proberen of hij niet naar buiten kon. Door deze deur?
Lukt niet, dan maar deze deur proberen...want Knappe Joe is aan de andere kant, lekker buiten.
En dat wil ik OOK!
Het lukte Pansy niet. Inmiddels ben ik ook weer binnen (anders kan ik natuurlijk niet krabbelen).
Mica ligt op de mensenmand, die is de hele dag op stap geweest en nu een beetje moe.
Ik had vandaag een 'gezellig samen' dagje. De hele dag doorgebracht tussen de andere kopjes en snuitjes.
Het begon al vanmorgen: vrouwtje werkte thuis. Heb ik eerst met mijn kopje het beeldscherm van de laptop gepoetst, dan kan ze tenminste goed werken. Dat doe ik altijd. Al vindt ons vrouwtje het meestal niet zo leuk want dan loop ik met mijn poten over het toetsenbord. Terwijl dat werkding dan net verbinding aan het maken is, schijnt een nogal kritisch proces te zijn. Maar daar trek ik me niets van aan.
Nadat ik het beeldscherm leesbaar had gemaakt ben ik gaan dutten. En dus niet ergens verstopt op zolder. Maar vlak bij Pansy. Je leest het goed. Het is echt waar: kijk zelf maar...
Pansy kan je vinden onder de stoel...hij valt bijna niet op. Maar ik had hem wel gezien. En ik ben uit mezelf bij hem gaan gingen. Als Pansy slaapt is hij best rustig. En dan vind ik hem wél lief.
En Mica sliep een paar meter verderop.
Na ons dutje mochten we even naar buiten. Ook Pansy. Mica was inmiddels al buiten maar die kwam ook even een kijkje nemen.
Hier zie je ons, Pansy vooraan.Mica aan de linkerkant en ik tegenover Mica aan de rechterkant.
Terwijl ik een kuiltje aan het graven was heeft Mica wat met Pansy gespeeld.Tenminste, dat wilde Mica maar Pansy vindt het maar raar en eng om buiten met Mica te spelen.
Als Pansy vervolgens naar de vogels zit te 'miemen'....
zoek ik Mica op:
We hebben even wat samen gekopt en geknuffeld. Mica had zin in avontuur en koos voor de weilanden.
Ik ben hem nog even achterna gelopen, tot het randje van de tuin.
En intussen kwam Pansy ook een kijkje nemen, die durft nog steeds niet verder dan halverwege de tuin.
Mica was weer weg, ik weer terug naar huis. Wat zie ik? Mijn slaapmaatje Pansy komt er aan..
Even kijken of het echt Pansy is...
Ja, het is hem echt. Hè Pansy,leuk om buiten te zijn...
Je wilt toch niet met mij spelen? (Pansy speelt nog met nageltjes, is helemaal niet fijn)
Oei, dat was de verkeerde vraag. Pansy wil dat wel!. Toen heb ik mijn poten in de snelle stand gezet en ben naar binnen gerend. Met Pansy vlak achter mij aan. Toch liet hij mij binnen met rust.
Zou het een dagje worden zonder strafminuten voor Pansy? Ik denk het wel.
We hebben daarna nog wat samen op de vensterbank gelegen. Want van buiten zijn word je toch best lui.
Pansy en ik dutten nog wat samen terwijl Mica op avontuur is....
Nog even met rappe poot krabbelen. Pansy 'danst' graag met de Catdancer. Dat kan hij heel goed, hij oefent iedere dag. Maar sinds gisteren hebben we nog een catdancer in de mand. Mica, geheel in eigen stijl danst er ook graag op los. Hij was met de goede poot uit de mand gestapt en had wel zin in een dansje met Pansy.
Mica: "Hé, wat doet Pansy nou? Dansen? Dat wil ik ook!"
Mica doet zijn eerste stapjes op de 'dansvloer' bij Pansy...het eerste pootje gaat voorzichtig omhoog
Pansy was net aan de beurt geweest om de poot te lichten. Maar Mica heeft het ritme nog niet helemaal te pakken....
Mica, je bent te laat..."Poeh", denkt Pansy...die Mica kan echt niet dansen....
Maar Mica zet zijn beste poot voor en vangt als volleerde muisjager toch nog zonder problemen de Catdancer. Mica: "Pans..doe mij dat maar eens na.."
Pansy: "Kan ik ook....."
Mica: "Dan hoef ik je niks meer te leren..kan ik net zo goed gaan dutten..."
En wat hebben we vandaag uitgespookt? Niet veel bijzonders want de baas en vrouw waren thuis aan het werk. Pansy was zo als gewoonlijk vreselijk druk. Ik heb mijn snuit natuurlijk wel even laten zien maar ik werd een beetje nerveus van die drukke vriend.
Dus maar naar boven. Daar heb ik mijn poot gedrukt op mijn eigen etage. Hoe? Nou, ik had dorst en geen zin om weer langs Pansy te sluipen. Wat doe je dan? Wij hebben een krabbelbak met grit. Langpoten hebben er een met water. En dat kun je drinken. Moet ik wel met mijn poten in dat water gaan staan. En omdat ik ook buiten wandel en kuiltjes graaf zijn mijn pootjes niet altijd even roze en schoon. Gevolg: prachtige pootafdrukken van mij op de rand van de langpoot-krabbelbak... Zo, die bak is ook van mij.
Mica is natuurlijk de hele dag de hort (de wei) op geweest. Hij was wel keurig op tijd thuis.
En Pansy? Die heeft zich uitgeleefd. Racen, muisjes spelen, dansen met de catdancer, iedere langpoot achterna lopen, 3x een inspectieronde gemaakt van zolder tot werkkamer...en daar word je toch moe van.
Als het zonnetje dan schijnt kruip je toch lekker op je paal....
moet je hem niet storen met zo'n plaatjesding...
want meneer Pansy wil dutten....!
Ik heb mijn avondwandeling gemaakt dus ga ik ook duttten...
Pansy heeft fans en die willen heel veel plaatjes van hem zien. Nu hebben we veel plaatjes van Pansy en de buufjongens sparen toch alleen voetbalplaatjes, die willen geen Pansyplaatjes. Dus deel ik ze graag met jullie. Mica en ik doen een pootje terug voor deze Pansy plaatjes special.
Dus hier heel veel Pansy ofwel Pansy Conzaly of Olly's Nest zoals hij op zijn papiertjes heet.
Bijna alle plaatjes hebben jullie nooit eerder gezien, maar eerst de nieuwste: Pansy maakt buiten een wandeling:
Klik rechtonder op "lees meer" om meer te zien. En tussen de plaatjes door zal ik wat proeten over Pansy...
Groot nieuws: Pansy is vandaag twee keer buiten geweest: gewoon los.
Hij was al twee keer aan de lijn buiten geweest maar dat was geen succes. Pansy vond het toen veel te koud en wilde direct weer naar binnen. Daarna heeft vrouwtje hem nog eens buiten gezet (zonder lijn) maar ook toen vloog hij in één streep terug naar binnen. Maar vandaag niet. Gisterenavond ging ik mijn wandeling maken en toen wilde Pansy al mee naar buiten. Omdat het donker was mocht hij dat niet.
Maar vandaag is hij twee keer buiten geweest. De eerste keer zo'n tien minuten. Wel bleef hij toen nog angstvallig dicht bij het huis. Verder dan één meter is hij niet geweest maar was wel heel nieuwsgierig.
Zit hij buiten, kijkt door de raam naar binnen en ziet de lekkere ligplaats voor het raam: probeert hij door het raam te springen. De gekke snorhaar, dat gaat natuurlijk niet. Daarna nog wat gesnufd en vogels gespot.
De tweede keer, ook zo'n tien minuten buiten was hij aanzienlijk minder gespannen. Hij is al halverwege de tuin geweest (toen heeft vrouwtje maar even ingegrepen en hem geroepen want hij moet alles in 'kleine stapjes' leren). Weer overal gesnufd, het kattenluik bekeken, de waterbak en weer vogels gekeken.
Eenmaal weer binnen werd hij helemaal wild. Zo trots was hij op zijn eigen moed. Al hebben de vogels ook wel wat los gemaakt in Pansy. Die zijn vanaf nu niet meer veilig. Mica keek er nauwelijks naar om, die is van de muizen (die zijn op: 'opgeruimd staat netjes' is Mica's motto).
Met Mica hebben de vogels nog een vrij leven. Nou fladders, berg je maar, nu Pansy buiten komt.
Dus weer binnen begon Pansy energiek en baldadig rond te kijken: waar kan ik kattenkwaad uithalen? Want daar heb ik zin in. Uiteindelijk is hij maar gaan stoeien met een speelmuisje. En rennen.
Dat 'buitenleven' geeft hem veel energie (al heeft hij die al genoeg).
Zou het voorjaar in zijn bolletje zijn geslagen?
Helaas hebben we geen plaatjes van zijn buitenavontuur. Hij moest immers goed in de gaten worden gehouden. Om het goed te maken dan toch maar wat andere plaatjes van ons.
Mica slaapt....
Mica wordt wakker....nou ja, wakker?
En dan moet ik er ook aan geloven...
Maar nu is het toch even genoeg...
Pansy speelt ...
Pansy is soms ook gewoon lui (hiep hoi, rust in de mand)
Nu ga ik zelf een wandeling maken. Ik houd niet van fladderaars, die heb ik vroeger op straat meer dan genoeg gezien. Dus 's avonds wandelen vind ik wel zo lekker. En mijn kuiltje graven want wildplassen heeft toch mijn voorkeur. Misschien komt Mica ook nog even van de mensenmand. Meestal wel, de avondwandeling maken we vaak samen. Pansy mag (nog) niet mee, die heeft voorlopig nog een avondklok.
Stond twee weken geleden onze mand op zijn kop met carnaval, nu stond die weer op z'n kop. Maar dan anders. Ons vrouwtje las deze week een boek: "Dorsvloer vol confetti". Na carnaval hebben wij ook altijd een vloer vol confetti. Niet weg te krijgen. Het stofmonster doet zijn best maar toch kom je het overal tegen. Dus is heel de mand weer op zijn kop gezet. Alle snippers weg. Nou ja, bijna. Het langharig kleed bewaart nog wat voor later. Voor het Zomercarnaval? Onze mand heeft nieuwe glans op de houten vloer, al onze dekens, kussens en manden zijn gewassen of schoongemaakt, ieder hoekje in de mand is aangepakt. Zelfs onze Kong-en zijn onthaard. We waren wat in de rui, de Kong-en dus ook. Al is vrouwtje nog niet helemaal klaar, onze manden zijn klaar voor het voorjaar! Helemaal fris en schoon.
Al is dat gepoets is toch niets voor mij. Wij snorharen houden wel van schoon, zowel in de vacht als in de mand. Maar voor het zover is, word ik toch een tikje nerveus. Lig je lekker te dutten op je paal, wordt die verplaatst. Of wat denk van je stoelendans. Dat hoort helemmal niet. Ik word er gek van. Dus smeer ik hem naar boven.
Pansy niet, die heeft flink meegeholpen. Hij wil niets missen. Maar wat is hij toch bezitterig! Zelfs de vloer moet zijn stempel dragen. En zo hier en daar een pootafdruk nalaten op het (nog natte) glans in het parket. Dat sporen nalaten..Daar had hij afgelopen week al last van: hij had zijn sproeiertje achter bij zijn kont aangezet. Sinds "Het" hier binnen is geweest om te eten wil Pansy laten ruiken dat hij hier al woont. Maar al zijn sporen, behalve de pootafdrukken op het glans in het parket, zijn mooi weggewerkt.
Ook heeft hij toezicht gehouden of alles wel goed werd aangepakt, vanaf mijn paal.
Pansy houdt toezicht...vrouwtje, doe je het wel goed?
Maar blijkbaar was het toch niet spannend, hij viel op de paal in slaap. Vrouwtje heeft de paal met slapende Pansy weer op zijn plek gezet. Keek Pansy wel raar op toen hij weer wakker werd!
Heeft hij meteen de schone ramen geïnspecteerd. En wat denk je: daar zit nog een vlekje! Dus Pansy heeft ook een poot bijgedragen en geprobeerd om het vlekje te verwijderen. Tja, vrouwtje zag het maar had helaas geen plaatjesding in de buurt...
Saai, dat werken. Word je toch moe van...
De mand beneden is (bijna) klaar..maar het zal vast nog niet ophouden. Ik vrees dat ik de komende dagen boven ook van kamer naar kamer moet vluchten..
En kijk naar Pansy: toch een schoon plaatje?
Wat vindt Pansy van al dat gepoets? Die steekt er zijn poten voor in de lucht. Yeah..het werd tijd!
Nou, ik kan weer rustig beneden dutten zonder niesbuien, stofnesten in mijn snorharen of confetti in mijn vacht!
Schone groetzzz en proetzzz van ons,
Knappe Joe, Pansy en Mica (die zich nergens iets van aantrekt)
Naproet...ik wacht nog steeds op mijn familieplaatje met mijn kittens. Poot maar mee dat ze die nog kunnen vinden bij SOK Tilburg.
Jongens, ik kan niet wachten. Mijn vriendin van SOK, mijn vorige mand, gaat het plaatje zoeken van mijn kittens. Kan ik ze eindelijk weer eens zien. Kittens, je bent toch een kater? Klopt. Maar toen ik op straat woonde had ik een poesliefje. Dat liefje kreeg kittens van mij. Ik bleef trots in de buurt. Poeslief had op enig moment geen zin meer in de opvoeding van de kittens en nam de poot. Ik heb vervolgens op onze kit's gepast. Want een straatleven is heel gevaarlijk, zeker voor de kleintjes. Voordat ik van straat werd geplukt heeft iemand een plaatje gemaakt van mij met mijn kittens in een tuin. Een echt familieplaatje. En dat plaatje wordt nu opgezocht en toegestuurd. Kan ik eindelijk mijn kleintjes weer eens zien.
En nu de speeltjes. De aanleiding: Pansy pest mij regelmatig, hij heeft teveel energie. Wil zijn kittentijd inhalen want hij heeft vaak eenzaam alleen gezeten. Al wordt het pesten geleidelijk aan wat minder, zeker als baas en vrouw veel met Pansy spelen. Pansy is dol op de Catdancer. Hij zoekt hem zelf op. De Catdancer is een simpel, goedkoop speeltje. Het bestaat uit een ijzeren snaar (heel bewegelijk) met daaraan wat opgerolde kartonreepjes. Lijkt net een echte insect, zeker als de baas de Catdancer laat bewegen.
Maar voor de Catdancer heb je altijd een langpoot nodig. En die is niet altijd in de buurt.
De Catdancer kun je zien op het eerdere logje "Filmrol voor Pansy": In het filmpje, het eerste deel.
Als baas of vrouw geen tijd heeft vermaakt Pansy zich met kleine speelgoedmuisjes. Maar daar is de lol bijna vanaf. Of heel hard rennen, hij oefent voor de grote Kat-spelen. Je wilt niet weten hoe hard hij door de kamer kan stuiven, als een wervelwind. Maar altijd rennen is ook niet leuk dus tijd voor nieuwe uitdagingen. Ook speelt hij graag met propjes, draadjes en ander waardeloos spul. Die probeert hij altijd op te eten. Dat is ook niet goed. Dus is er een nieuw speeltje in onze mand verschenen: we hebben vandaag een "draaimolen" gekregen. Zo'n rond ding met daarin een balletje waar je acheraan kan jagen.
Pansy bij zijn nieuwe speeltje.
En hij speelt er mee..
Mica vindt dat ding ook geweldig! Als echte jager heeft hij helemaal geen moeite met dat ding. Hij jaagt er dol op los, die bal is volgens hem een echte muis!. Met Mica vliegt het speeltje door de lucht, komt op zijn kop op de vloer te liggen en Mica gaat gewoon door: die muis moet ik hebben! Hij staat zelfs op zijn achterpootjes met het ding tussen zijn voorpoten geklemd. Heel komisch gezicht. Wat een energie en pootlenigheid heeft die fanatieke Mica. Geen wonder dat hier in de buurt geen enkele echte muis meer woont.
Ook hebben we een "wellness" geval gekregen. Een kat-massagecenter. Maar daar doen we nog niets mee. Al begint Pansy voorzichtig het massagecenter te besnuffen. Daar kunnen we nog niet veel over proeten, misschien later...en dan plak ik natuurlijk een plaatje.
Op zoek naar deze speeltjes kwam ons vrouwtje wel een heel bijzonder speeltje tegen: zij vindt het geweldig: het is "de Mouse in the House", van dezelde maker van de Catdancer. Kijk, zo ziet ie eruit:
Hij werkt automatisch: de muis rent twee rondjes in de kamer en verdwijnt dan weer onder het fornuis. Dit alles met piepjes zodat we leren wanneer de muis uit zijn holletje gaat komen. En hij komt ook weer terug...Niet in Nederland verkrijgbaar. Maar wel te bestellen in een ver land. Zou het iets voor mij zijn? Kan ik ook leren hoe een muis te vangen. Ach, de muizen zijn toch op dus waarom al die moeite doen.
Heel misschien krijgen we die wel voor dierendag. Voor Mica, kan hij weer muizen jagen.
En we hebben al een verlanglijstje gemaakt van te gekke speeltjes:
Een dolle ballen-racebaan, lijkt ons ook super:
Of wat denk je van dit zwembad om lekker met je poot de drijvende speeltjes rond te spetteren. Maar vast niet geschikt voor Mica, die heeft geen hekel aan water. Die gaat vast zwemmen..
En wat minder goed voor de lijn, dit activity board (moet je eten in stoppen want anders doen we er niets mee). Dus toch niet zo geschikt voor ons want het luik is al te klein....
De "Mouse in the House" blijft ons vrouwtjes favoriet..of toch de racebaan?
We wachten gewoon af en dan zullen we zien of we een dierendag verrassing krijgen. En als we die niet krijgen hoor je ons ook niet proeten. We zijn al super verwend.
In ieder geval vergeten ze dan "Het Wijze Weeskitten" niet.
Maar eerst wacht ik geduldig op het plaatje van mijn kittens! Ik ga er alvast over dromen, mijn kleine kittens! Ze leken zelfs op mij. Hoe zou het nu met ze zijn?
Ik heb weer mailpost van mijn oude mand gekregen: Stichting Onplaatsbare Katten in Tilburg. Die gaan nu echt stoppen en zoeken voor de laatste snorharen nog een lieve warme mand. Anders moeten ze naar een echt asiel. Heel zielig. Aurora, een van de vrouwtjes van SOK heeft nu gevraagd of wij mee willen zoeken naar zo'n mand voor deze knuffels.
Voor mijn SOK-vriendin wil ik wél krabbelen. En dit met jullie delen. Misschien helpt het.
Wie weet, vinden deze 4 schoonheden en 3 prachtkaters op deze manier een gouden toekomst.
Ze zoeken een gelukkige toekomst, een baas/vrouwtje waar ze dankbaar voor kunnen zijn en een mand.
Ze hebben mij beloofd dat ze niet kieskeurig zullen zijn: groot of kleine mand, alles is goed. Ook de kleur maakt ze niets uit, als de mand maar lief is en zij welkom.
Weet jij nog z'n lieve leegstaande mand die hunkert naar warme kattenpootjes. Een mand met een baas/vrouwtje waar een van deze snorharen mag komen wonen? Neem dan snel contact op met SOK: SOKTILBURG@HOTMAIL.COM
Hier komen de mandzoekers: als je op het plaatje klikt, krijg je meer informatie over de snorhaar en zijn of haar achtergrond.
Blacky
Sanne
Lana
Rory
Eli
Tijger
en Truus
Zoeken jullie ook mee? Dat zou heel tof zijn.
En we zijn natuurlijk benieuwd welke snorhaar een gouden toekomst tegemoet gaat.
Meer informatie over SOK kun je vinden op hun website.
Alvast vele dankpootjes van 'ex-SOK' Knappe Joe
(ook proetjes van Mica en Pansy, die zoeken ook mee)
Tijd voor een echt kijkje in mijn leven. Een reality krabbel. Sinds de komst van Pansy is dat leventje wel veranderd. Vaak denk ik "Was Mare hier nog maar". Maartje en ik waren dol op elkaar. Lekker samen spelen en dutten met mijn kleine meid. Ik ben dol op kittens. Maar Mare werd ziek en kwam nooit meer terug. In plaast daarvan kwam Pansy hier, een tweejarige dekkater, inmiddels arbeidsongeschikt na een bezoek van de dierendokter.
In het begin ging dat best goed, niet dat we hartsvrienden waren maar we wisten elkaar goed te ontwijken.
Tot het moment dat Pansy zich echt thuis begon te voelen in onze mand. Sinds die tijd heb ik geen rust meer. Pansy PEST mij namelijk zeer regelmatig. Waarom? Ik weet het niet. Komt het omdat hij wel papiertjes heeft en ik niet? Of omdat ik een navelbreuk heb en een stuk uit mijn oor? Op straat heb gewoond in plaats van in een villa? En ik ben ook echt geen poes. Het wordt steeds erger. Als ik mijn snuit vertoon in de buurt van Pansy vliegt hij op mij af. Ik doe het echt in mijn broek, al heb ik die niet aan. Gewoon op de vloer. Vrouwtje vindt dan van die kleine plasjes. 'Angst' heet dat. Waarom kan Pansy niet normaal doen tegen mij?
Het gaat dag en nacht door. Meestal verstop ik mij maar ergens boven. Maar ik wil ook eten en een mini wandeling maken in de tuin. Dan zijn de poppen, of meer de poten van Pansy weer aan het dansen.
Gek word je er van. Als Mica in de buurt is valt het wel mee, die komt voor mij op. Die stoere jongen is niet bang, ook niet van Pansy. Pansy weer wel van hem.
Mica en ik zijn dikke vrienden. Gelukkig is het weer beter, kunnen we buiten even bijproeten zonder gestoord te worden door Pansy...
Tijd voor verandering. Vrouwtje heeft een "gedraag je niet => straf" programma ingesteld voor Pansy. En het werkt! Pansy krijgt straf als hij achter mij aanjaagt. De straf bestaat uit een kwartiertje tot een half uurtje afzondering in de werkkamer. Ook moet hij daar voorlopig iedere nacht dutten. Heb ik een aantal uurtjes rust (baas en vrouw ook, worden die midden in de nacht niet meer wakker van ons). Ons vrouwtje is daar heel streng in. Hij heeft al heel wat strafminuten achter de rug. Maar het begint nu echt te werken.
Vandaag heeft mij mij nauwelijks gepest. toen hij mij zag ging hij op het kleed liggen, kijkend naar mij. In plaats van op mij afviegen zat hij zich helemaal te beheersen waarbij steeds rare miauwtjes uit zijn bak kwamen. Maar hij vloog niet meer mijn rug op. Knap van hem. En we hebben nu weer hoop dat Pansy het wel ooit leert om zich te gedragen!
Als ik dut wordt Pansy extra bezig gehouden. Spelen, spelen en nog eens spelen. Tot hij zo moe is dat hij zomaar op de grond ploft. Pansy heeft namelijk veel energie. Waarschijnlijk wil hij met mij spelen (omdat Mica en ik dat ook iedere dag even doen). Alleen word ik bang van Pansy's aanpak. Te direct. En met nageltjes! Zo zijn mijn spelregels niet.
Baas en vrouw spelen dus nu veel met Pansy, zodat hij minder behoefte heeft om met mij te spelen.
Pansy is gek op kleine speelgoedmuisjes, plastic (mag hij niet hebben maar weet het altijd wel te vinden) en propjes papier die hij gaat opeten. Rare snorhaar...al je hem de kans geeft eet hij alles op wat niet eetbaar is.
Dit is de "angst" uit mijn leventje, lief en onschuldig(?): Zijn naam is Pansy
En dat Pansy nu 's nachts even uit de buurt is, is wel heel tof. Kan ik weer schootliggen bij vrouwtje en duizend knorretjes en spinproetjes laten horen. Ik heb vrouwtje dan ook beloond met nog veel meer kopjes. Zelfs midden in de nacht lig ik nu op de buik van vrouwtje! Uit dankbaarheid, ze was al eerder mijn redding maar nu ook mijn held!
Het "gedraag je niet => straf" programma van ons vrouwtje is al heel oud en heeft al eerder gewerkt. Ooit kwam er een zwerfkat in het leven van vrouwtje, zijn naam was Zwoep. Die wilde in de mand wonen maar pestte het vrouwtje door met nageltjes en al haar vanaf de grond naar haar keel te springen. Die (kater) wilde de baas zijn over vrouwtje. Dat stond vrouwtje niet toe. Hij werd ook steeds bij ongewenst gedrag in de gang gezet, in afzondering. En dat ongewenst gedrag was binnen een weekje over. Die snorhaar is daarna een trouwe fan geworden van ons vrouwtje: bijna 21 jaar heeft hij in vrede en trouw met haar doorgebracht.
Een goed programma dus. Sinds een paar dagen voel ik mij weer goed in mijn vacht. Zelfs mijn zere oogje (oorzaak stress?) begint goed te genezen. Ik ben ook wel veranderd. Laat meer toe. Vrouwtje mag mij oppakken (even dan). En zelfs baas (je weet hoe ik reageer op man-langpoten) mag mij eventjes aaien. Het komt helemaal goed!
Blije proetzzz en groetzzz van ons,
Knappe Joe
En ook van Mica en Pansy (die zich steeds beter begint te gedragen) en "Het", onze pleeg/zwerfkater.
Lag ik vanavond rustig op het kleed in de kamer, hoorde ik een rammel van het kattenluik. Op zich niet vreemd, Mica is op stap en kan ieder moment naar de mand komen.
Keek ik om het hoekje, was het "Het". Die "Het" is de zwerf uit de buurt die hier iedere dag komt eten. Hij heeft een eigen halletje waar lekkere brokjes staan, water en een kussen om te rusten.
Wat bleek..waren zijn brokjes op. En hij had gehoord van de Hill's, knabbels, die wil hij ook wel eens proberen.
"Het" sloop dus naar binnen, de keuken in. Pansy werd er een beetje zenuwachtig van, die dook onder de stoel bij vrouwtje. Nu is "Het" specialist in zachtjes knabbels eten, die hoor je niet.
Door mijn attente houding en Pansy's gedrag hadden we de aandacht van vrouwtje getrokken. Die keek ook om het hoekje.
En wat zag ze: een halve "Het" in het kattenluik. Terwijl hij vroeger altijd heel vlot naar buiten spurtte hing hij daar in het luik, een beetje klem. De achterpoten en een deel van zijn buik nog binnen. Hij moest flink spartelen om zijn buik er door te krijgen. "Het" is zo gegroeid van onze knabbels dat hij bijna niet meer door het binnenluik past!
Doet mij toch goed. Ben ik niet meer de enige die moeite heeft met dat luik. Het wordt tijd voor een XXXL-luik. Wel zo gastvrij !
Toen Mica nog een kitten was wilden ze hem met zijn broertjes en zusjes op straat te zetten. Slecht idee. Iemand greep in en hij kwam zo bij een lieve pleegmoeder van De Kittenmand in Tilburg.
Gelukkig maar! Anders zou hij nooit onze mand hebben gevonden.
Nu kregen wij post van zijn Kittenmand in onze maildoos. Deze kunnen net als iedere opvang euro's gebruiken. Eten en drinken kost toch veel geld. Net als de dierendokter, mandjes en speelgoedmuizen. En ze verwachten dit jaar weer veel pluisbolletjes die hulp nodig hebben.
Nu kun je de Kittenmand nomineren waardoor ze kans maken op euro's. Dat hebben ze hard nodig. Je spaarpot mag je gewoon laten staan. Je hoeft ze alleen te nomineren.
Om ze te nomineren hoef je maar paar klikken te maken met de muis (niet die speelgoedmuis maar die andere).
En een goede motivatie op te geven, dat is erg belangrijk! Maar die hoef ik jullie niet voor te proeten.
Per emailadres mag je een keer nomineren. En je moet daarna via mail (krijg je in je postdoos) de nominatie bevestigen want dan pas telt deze.
Klik hier voor de nominatie (actie van de Gouden Gids en Telefoongids):
Voor alle snorhaartjes van 2010 in Tilburg e.o.: klikken met die muis!
En voor deze snoetjes van de Kittenmand (pas op dat je niet smelt..)
(plaatjes zijn van De Kittenmand Tilburg)
Dus klik met de muis, Mica rekent op jullie.
Hij vindt het erg belangrijk want zonder deze kittenmand stond hij straat! Zelf gaat hij de hele avond op de muis staan. Ik ga voor mijn goede vriend natuurlijk ook een dagje muizen.
O, je moet wel wonen in de regio van Tilburg - Breda. En woon je daar niet?
Dan moet je maar een dagje verhuizen of zo...naar de Kittenmand of onze mand.
Wat zou ik toch graag willen dat mijn opvang Stichting Onplaatsbare Katten nog bestond. Kon ik die ook nomineren. Helaas, mijn SOK gaat er mee stoppen..
Veel klikplezier, vele dank proetjes en de Groetzzz en Proetzzz,
Vrouwtje heeft weer geknutseld. Nu met een plaatje van mij. Ik hoefde helemaal niets te doen, mocht gewoon dutten. Zelfs het flitsding bleef stil. Alleen de pc moest rammelen.
Ik was bang voor groene of paarse vlekken in mijn vacht maar het valt mee. Al heb ik zo af en toe, tussen het dutten door, heel wat rare exemplaren van mezelf gezien. Dat wil je niet weten (en zeker niet zien).
Maar goed, het eindresultaat is toch wel mooi. Nu lijkt het op een echt schilderijtje.
Een mooi plaatje toch? Ik vind hem prima, ik sta er knap op!
Een beetje veel wit, ik ben nu eenmaal oogverblindend. Dat uiten ze in stralend wit. Ik proet maar zo: de 'schilderlangpoot' in de pc wil mijn schoonheid laten uitkomen en mijn stevige borst extra benadrukken.
Ik ga hem in mijn mand ophangen.
Pansy heeft mij vandaag met rust gelaten. Een keer niet gepest worden door hem is wel heel fijn.
Hij was erg lui. Hoop ik wel dat hij vanavond niet 'lastig' wordt.
Vanmorgen heb ik vrouwtje geholpen met haar echte werk: planningen in de war gegooid (ik heb iets te dikke poten voor een laptop) en het beeldscherm gepoetst met mijn kop. Daarna dutten.
Mica heeft zoals altijd steeds op en neer gelopen. Van binnen naar buiten en weer terug. Gelukkig voor hem zijn alle luiken weer gewoon open.
Ik verheug me op de knabbels die we vanavond gaan krijgen. Nieuwe knabbels van Hill's. Volgens Mica zijn ze reuze lekker. Hij weet het, hij heeft "gestofzuigd" nadat er een aantal waren ontsnapt bij het opbergen van die dingen in de voorraadton. Mmmm...ik heb er al zin in.
We doen weer normaal. Ik ben weer van de zolder afgedaald en deze krabbelpunt wordt vanaf nu weer door mij gemaakt. Geen flauwekul meer. De mand staat weer recht, de kop ook en de haren in mijn vacht zijn weer gedaald. Tja, die stonden even rechtop, wat wild. Van de schrik...maar de rust is weer terug.
Pansy is nog zo moe van carnaval dat hij slapend ook al niet goed oplet. Hij was vandaag snurkend van de vensterband gevallen. Hij krijgt hij het toch voor elkaar. Maar als echte snorhaar kwam hij wel op zijn pootjes terecht. En was meteen wakker.
Mica maakt weer normale wandelingen met vier pootjes aan de grond. Ik dut me suf onder de mensenmand.
We doen weer normaal.
Alleen ons vrouwtje nog niet. Die heeft nu iets ontdekt om onze mooie plaatjes helemaal op te fleuren.
Moet je toch eens kijken...de eerste snelle probeersels.
En zo...
Dat is toch wel bont! We vrezen dan ook het ergste..straks krijg ik nog groene vlekken in mijn vacht.
Omdat ik van de carnavalsoptocht tijdelijk bibberpoten heb zal Pansy hier verslag doen.
Pansy: Langpoten kunnen soms ook lastpoten zijn. Dat wil je echt niet meemaken. Lag ik heerlijk in de vensterbank, verschijnt er uit het niets een bak herrie op de straat. Rare voortuigen, vreemd uitgedorste langpoten. Brr...zo eng en er was geen ontkomen aan.
Ja, ik heb wel geprobeerd te vluchten. Had ik me bijna opgehangen omdat ik in paniek de trap op wilde rennen. Niet via de normale weg, wel via de kortste weg. De zijkant dus, tussen de houten spijlen door. Maar mijn kop past daar niet tussen. Gelukkig zag baas mijn paniek en werd ik gered. Mocht ik in mijn eigen mand in de werkkamer liggen. Geen rare langpoten, geen lawaai. Volgend jaar lig ik bij Knappe Joe op zolder. Dat is zeker!
Dus ook al kwam heel die stoet naar mij kijken, ik heb ze niet gezien. Moet toch vrouwtje maar even een verslagje doen....
Nadat de route was gestrooid kwam de optocht voor onze deur tot leven. Maar wat was het koud! En de hele ochtend en middag kwam de koude sneeuwconfetti uit de lucht vallen. Geeft wel een apart sfeertje.
En leverde leuke momenten op: wat dacht je van een echte terrasverwarming op de oprit van de buren (ja, die van het luchtkasteel).
Mica's bezemsteel deed ook mee...
o
Tja, sommige zullen het er mee eens zijn: We spoore nie! (tijdelijk?)
Ondanks het koude weer was het weer de moeite waard en vooral gezellig.
Mems (Knappe Joe) is zojuist weer tevoorschijn gekomen. Mica heeft de hele middag buiten doorgebracht (vast vanaf een veilig plekje op het dak liggen gluren naar de optocht, Mica is en blijft een rare).
En Pansy?
Carnaval?
Raar feest!
Als echte Brit heeft hij net als Knappe Joe niets met die malligheid.
Morgen nog de 'sneeuw' in huis opruimen. Dan zetten we de mand weer overeind. Kunnen de katten weer blij rondlopen. En wij? Volgend jaar gewoon weer carnaval.
Groetjes van Marjanne
Hoor ik blije groetzzz en proetzzz op de achergrond van Knappe Joe & Mica en Pansy? Ja!
En zojuist trof ik Mems ofwel Knappe Joe aan in de kamer (let niet op de 'sneeuw' op de grond)
Onze mand gaat op zijn kop. Zelfs de speelmuizen spelen het spel mee. Pansy heeft vanavond genoten van het muizenbal. Die muizen hebben feest gevierd tussen de slingers voor het raam. En Pansy heeft geprobeerd om ze te vangen. Maar nu is Pansy helemaal uitgeteld....
Je ziet het goed: om de muizen een beetje in toom te houden zijn twee Kong inktvissen ingeschakeld. Die hadden al hun pootjes nodig...om te zorgen dat Pansy niet met alle slingers aan de haal ging.
Als hij morgen maar op tijd wakker is voor de optocht...
Voor het geval jullie nog niet helemaal geloven dat onze wereld deze dagen op zijn kop staat: hier nog een krabbel van mij. Ik ben even op onderzoek uit geweest. Ik hoefde niet ver. Bij buuf was het al raak.
Buufpoes. Die oude lieve poes met motvacht. Ze kan wel eens aan je kop zeuren en soms is ze het pad kwijt. Loopt ze op dat van ons...
Maar als echte poes wil je ooit nog eens de mooiste sprookjesprinses zijn, al is het tijdens carnaval. Wat heb je dan nodig? Een echt kasteel!
En dat verscheen er vandaag dan ook in onze buur-voortuin, speciaal voor buufpoes. Mooi hè?
Nog in aanbouw, een echt paleisje bouw je niet in één dag. Maar het eindresultaat van buuf's nieuwe mand krijgen jullie ook nog wel te zien. Dat is beloofd.
En welke stoere (bejaarde) kater komt een bloempje aanbieden aan Buuf de Prinses?
Maar als echte prins-kater mag je ook verkleed als kikker komen aanwippen.
Wij hebben voor jou dan nog een poeltje in de achtertuin. Kun je je altijd nog even opfrissen voordat je buuf gaat bezoeken.
Als je met de dolle dagen op straat komt kun je zomaar een bevroren poot, staart of oor oplopen. Gelukkig heb ik zulke berichten in mijn zwerftijd nooit gelezen want dan had ik al eerder aangeklopt bij SOK Tilburg.
Maar wel vervelend voor Mica: hij wilde een vliegende carnaval vieren, rondom de schoorsteen. Met eerste klas zicht op de optocht:
Gaat nu niet door! Stel dat hij een bevroren staart krijgt. Dat gun je hem toch niet.
Helaas Bram, dat is ook vervelend nieuws voor jou. Mica komt je niet ophalen op zijn steel...
Die bezemsteel gaat achter slot en grendel. Al heeft Mica met de sneeuw daar nu geen moeite mee (vreemd genoeg heeft Mica ineens helemaal genoeg van de sneeuw; niets is zo verandelijk in de mand als Mica). Ik ben de enige die nog een poot buiten de deur steekt. En maar maximaal 3 minuten want ik wil graag op 4 poten blijven lopen en met fiere staart in de lucht!
En Mica? Die duikt samen met mij de warme zolder op. Hebben we al afgesproken. Tja, het is net als met oud en nieuw. Hij wil alles en doet alles maar als het moment daar is steunt hij mij door dik en dun. Daarom zijn wij ook echte vrienden.
Dus als jullie een paar daagjes niets van ons horen...is dat lekker rustig!
Maar maak je niet druk. Wij zitten dan veilig, warm en vooral vriesvrij! Onze mand gaat op zijn kop, maar wel zonder Mica en mij.
Pansy gaat wel uit zijn bolletje. Dit is nieuw voor hem. Hij bezet nu al dagen zijn plekje op de vensterbank. Hij wil niets missen van de optocht. Die komt tenslotte langs om hem te bekijken (denk hij...) Al denken we dat hij volgend jaar bij ons op zolder zal zitten.
Alvast lollige proetzzz, groetzzz en 'alaaf'zzz voor alle feestneuzen en niet feestneuzen.
Jullie kennen onze snowcat Mica toch? Die zwarte ijsbeer-kat, dol op sneeuw. Kan sneeuwjachten maken van wel bijna 20 uur achter elkaar zonder een krimp te geven. De wereld is weer wit. Drie keer raden waar Mica is...op de mensenmand!
Ik sta toch wel vreemd te kijken. Wereld wit, Mica boven? Dat kan niet!
Maar hij steekt geen poot buiten het luik. Hij gedraagt zich nu als veel Nederlandse Langpoten! Sneeuw-moe...alweer dat spul in de tuin?
Wie moet er dan de eerste poten in de sneeuw zetten? Pansy doet dat niet, die wil helemaal niet naar buiten, ook niet zonder sneeuw. Ben ik dus de klos. Was ik wel toe aan het graven van een kuiltje. Soms is de drang wel erg hoog. En die bakken binnen zijn ook niet alles.
Heb ik vanavond meteen dit mooie spoor gemaakt. Baas zegt wel eens dat ik niet spoor, maar dat valt toch reuze mee?
Mijn spoor.. (baas heeft het plaatje van binnenuit gemaakt...hij durft vast zelf niet de kou in)
Zo kan buurtzwerf "Het" meteen zien dat we hier nog steeds wonen. Dat hij nog steeds niet verder mag komen dan het halletje. Waar voor hem wel eten en water staat en een lekker warm kussen om even te rusten.
Nu Mica niet naar buiten wil zit hij zich niet te vervelen. Wat spookt Mica dan uit? Hij heeft weer een nieuwe bezigheid. Heeft hij gezien op tv: Kunstuur. Lekker gluren naar kunst!
Onze kunstexpert..."2007, 21e eeuw, kleurpotlood op papier: heel oud want ik was nog niet geboren"
Hier dus geen diepe winterslapen meer...we worden al wakker. Zou er dan toch een klein beetje lente achter de sneeuwbuien hangen?
Wij hopen het!
Groetzzz en Proetzzz van ons,
Knappe Joe, Mica en Pansy
Proet: omdat zelfs Mica niet meer 'normaal' reageert (heeft hij dat al ooit gedaan?) zetten we meteen vast onze kop op zijn kop in de kop...kan je het nog volgen?
Ergens volgende week krijgen we wel weer een vaste poot aan de grond....
We zijn druk bezig met de voorbereiding voor de dolle dagen: Mica oefent op zijn bezemsteel en ik onderzoek de kast, op zoek naar het beste plekje in de kast. Het zal wel het hoekje bij de rokken worden maar misschien vlucht ik toch de zolder op.
En Pansy? Die heeft het druk met andere dingen: stofdoeken slepen, vaatdoekjes jatten, op schoot zitten bij de baas, eten, dutten en mij bang maken. En natuurlijk spelen. Dit kan hij zo mooi dat hij is uitgekozen voor de hoofdrol in de film "Catdancer". Die "Michels" zijn er niets bij. De film is klaar, gemaakt door de baas en ik mag jullie die vast tonen. Wel zorgen dat je muziekje het doet, want anders mis je toch wat!
Nu moet de filmposter nog worden gemaakt. Pansy heeft al voor geposeerd:
Nou hoop ik maar dat Pansy geen ster-allures gaat krijgen. We hebben hier al genoeg last van paparazzi met twee flitsgevallen in huis...
Vrijdag is de première. Maken we onze vacht heel mooi. En Mica doet een chic bandje om. Over de bandjes geproet: we hebben ze in bewaring gegeven bij Muis. Zo heeft Mica een eigen "langsloop-kast" en kan hij het bandje aanwijzen dat hij wil dragen.
We zijn een paar halsbandjes kwijt. Enkele bandjes heeft Mica verloren maar waar zijn de anderen? We denken dat ons vrouwtje die heeft kwijtgemaakt. Ze legt ze overal neer. Vrouwtje denkt op haar beurt weer dat wij die kwijt hebben gemaakt. Onder een kast verstopt of zo. Maar dat doen wij niet. Het is echt wel vrouwtjes schuld! Die moet maar eens goed zoeken in haar eigen spullen. Vandaar dat muis nu op de bandjes past.
Mica was wel teleurgesteld dat hij de hoofdrol niet kreeg in Catdancer. En ook niet eens een bijrolletje.
Hij werd een beetje boos. Dat moest hij even afreageren. Likjes in de vacht werkten niet, dus werd Kong aangevallen. En de krabpaal van Pansy...
Maar nu hij het resultaat heeft gezien is hij wel tevreden en trots: zo goed kan hij niet dansen en acteren. En gunt hij Pansy die hoofdrol wel.
Dus kijkt hij uit naar de première..en denkt na wel bandje hij zal aantrekken...
Ik moet er ook aan geloven dit jaar. Volgend weekend staat hier de mand op zijn kop. En voor alle snorharen die het nog niet weten: dat noemen ze carnaval.
Pansy heeft er als een echte zuid-Brits snorhaar al veel zin. Hij was de eerste die zijn verkleedvacht heeft gevonden. Er komen veel langpoten naar onze mand. Optocht kijken, die komt door de straat. Pansy kijkt al uit naar al de aandacht: hij zal zeker de vensterbank opzoeken want heel de optocht komt naar hem kijken. (zie het logje "Pansy weet het" voor zijn verkleedvacht).
Mica vindt carnaval niet zo erg maar hij wil wel graag weg als die optocht komt. Die maakt zo'n herrie, daar kan hij met zijn DJ-mengpaneel niet bovenuit komen. Maffe Gothic Mica heeft besloten om die dagen als een heks door te brengen. Kan hij vliegen met zijn bezemsteel. Ondertussen wat fladderaars opjagen en misschien wel eentje vangen. Hij heeft een luxe bezemsteel aangeschaft via internet. 2 KK ofwel 2 KraaienKracht.
Kijk maar eens bij ons logje "Vreemde Mica". Dan zie je zijn proefvlucht.
Het bevalt het wel goed. Hij overweegt om zijn bezembewijs te gaan halen. Zonder bewijs mag je alleen rondjes om de schoorsteen van je mand vliegen. Net als vrouwtje vroeger met haar motor, een oefenvergunning. Ook vrouwtje heeft haar motorrijbewijs lang geleden gehaald. Mica wil ook verder: het lukt hem wel op zijn bezem, Hoog- of laagvliegen: geen probleem voor Mica. Hij droomt al van een 1100 KK stoere Harley D. bezemgeval ...dat zijn echte bezems.
Maar ik? Ik ben toch echt een Brit. Heb niets met Carnaval. Al hebben ze mij in Tilburg van straat geplukt..een kruikenzeiker ben ik toch echt niet. Ik doe alles keurig op de bak of in de tuin.
Eigenlijk ben ik bang voor carnaval of meer van alle langpoten die dan onze mand bezoeken. En de muziek op straat. En alle rare verkleedpartijen...brrrr. Het liefst lig ik dan in de klerenkast van het vrouwtje en baas. Maar vrouwtje vindt dat ik mij dit jaar toch moet vervachten.
Nu heb ik lang nagedacht. En ik, Joe, heb een Knappe oplossing bedacht. Ken je dat park hier in onze buurt? Het heet Efteling. Ooit daar de nieuwe onzichtbare kleren van de Keizer gezien? Zo ga ik dus verkleed: als "de nieuwe vacht van de Keizer" Heb ik vrouwtje mooi te pakken want dan kan ik als klerenhanger toch lekker de kast induiken! Lekker hangen..
Toch een mooie oplossing...al vindt vrouwtje mij wel geschikt voor een clownsvacht.
Ook Mica weet hoe hij de boel op zijn kop gaat zetten met carnaval. Na lang nadenken heeft hij besloten om als heks te gaan. Past wel bij zijn Gothic bandje en uiterlijk. En het heeft volgens hem nog een groot voordeel: vanaf zijn vliegende bezem kan hij een fladderaar uit de lucht grijpen ..iets wat hem vanaf de grond nog nooit geluk is.
Mica heeft al even geoefend...
Mica op zijn bezemsteel met extra turbo-kraaien-kracht. Maar dat vindt stoere Mica toch een beetje eng...heeft hij HOOGTEVREES? Of is hij toch onder de indruk van de fladderaars?.
Het is nu afwachten: gaat hij volgende week nog een heksentoer uithalen? Of duikt hij met mij onder in de klerenkast?
We wachten geduldig af....
Groetzzz en Proetzzz van ons,
Knappe Joe, "Hocus Pocus Mica" en "Pansy Speedy Conzaly"!
Naproet: nou zijn Pansy en Mica al "gekleed". Ik ben bang dat ik nu aan de beurt ben.
Hopelijk heeft vrouwtje even geen tijd meer om plaatjes te maken....
Over een weekje staat hier heel de wereld op zijn kop. Dat wordt een echte beestenboel: Carnaval.
Nou woonde ik hier vorig jaar ook dus ik weet dat de langpoten dan heel vreemd doen. Sommige herken je maar nauwelijks. Ze komen als beer, varken, eend of meer langpootachtige dingen als cowboy, elfje of prinses binnen. Nu heb ik Pansy verteld dat het bijna Carnaval is. Dan hoeft hij zich geen hoedje te schrikken.
Pansy stelt voor dat wij ons ook verkleden. Phoe...wat moet ik dan voor een vacht aan? Ik hou het bescheiden, ik ga als 'Poes'. Zoveel gedoe terwijl ik toch in de kast zal zitten...
Mica weet het nog niet, hij kan nog een weekje nadenken. Maar Pansy wist het meteen.
Hij heet officieel "Pansy Conzaly of Olly's Nest". Dat lijkt wel op Speedy Gonzales. Hij verkleedt zich dan ook als "Speedy Conzaly". Geen Gonzales want hij wil wel herkenbaar blijven. En hij is toch ook geen muis? Stel dat ze hem niet herkennen. Dan denken de langpoten dat hij hier niet woont...zetten ze hem de deur misschien wel uit.
Kijk, zo gaat Pansy volgende week de boel op zijn kop zetten:
Mica en ik liggen nu al in een deuk! En over muis geproet? Misschien een idee voor Mica..
Gaan jullie ook feesten? En welke vacht trek jij dan aan?
Las ik mijn krabbelpost: ben ik genomineerd! Dat ik dat als ex-zwerfkat toch nog eens mag meemaken. Daar kon ik vroeger alleen van dromen. Ik ben dan ook zó trots! Mijn staart zit al dagen in een mooie krul en zelfs Mica of Pansy kan mijn goede humeur niet wegslaan met hun poten.
Een van onze krabbelvriendinnetjes, XMeiskeX, heeft mij deze nominatie gestuurd:
Nou, ik ga hem inlijsten en aan mijn krabpaal hangen!
Maar voor wat hoort wat. En wat dan wel?
Dit zijn de spelregels.....
1. Om te beginnen moet ik de krabbelaar die mij dit heeft gegeven bedanken: dat doe ik natuurlijk heel graag : duizend lieve kopjes van mij voor xMeiskex! Je weet wel, zulke kopjes die ik normaal alleen voor mijn vrouwtje bewaar....
2. Zet de award op je log. Dus niet alleen op mijn log, straks hangt hij ook in de mand, boven de mensenmand waar ik graag dut, boven de etensbak. Kan ik hem overal bekijken!
3. Link de langpoot die je heeft genomineerd: xMeiskex (en jullie vooral klikken op de link!)
4. Proet 7 interessante dingen over jezelf...even denken. Komt nog.
5. Nomineer 7 andere bloggers: nou, ik wil iedereen wel nomineren. Dat wordt een heel gemuis. Ik wil geen vriendjes op de poten gaan staan...of zal ik die kiezen waar ik heel nieuwsgierig naar ben. Tenslotte moeten ze met 7 dingen op de proppen komen...
Hier komen de nieuwe nominaties en het juryrapport:
- Omdat ik weet hoe belangrijk goede opvang is (en hopelijk hebben ze daar in huize Scooby tijd): ScoobyenCo
- En natuurlijk onze vrienden Mupuno (die hebben ook muis zonder staart) En Puck staat toch al bijna met de billen bloot. Voor Puck wordt het een makkie om wat geheimen prijs te geven): Mupuno
- Onze trouwe fan de blikopener haar hulpje voor Dirk, Lotje en Hendrik: Mayoline
- Als Brit mog ik onze vriend Fozzie ook zeker niet vergeten, het is je gegund! Hij heeft de afgelopen dagen leren krabbelen op school samen met vrouwtje Joëlle: Fozziecat
- Onze hele mooie vriendjes en vriendin van de vierkatjes . Met Katy, de mooie poes waar Mica nog steeds verliefd op is. Je begrijpt wel dat mijn hulpje Mica ook een stem heeft gekregen, al ben ik het helemaal met hem eens.
- Familie mag je nooit vergeten: éénoog Mini Max snorhaar mag ook gaan krabbelen!
- En dan mag ik er nog maar één kiezen....Die of die, of toch maar die snorhaar..of die ander. Of die twee rare? Help....denk...oei "denk" is moeilijk....Gewoon even doorkrabbelen: Het wordt Renske! En van onze laatste vriendjes die we zeker beter moeten leren kennen!
Niet boos worden op mij als je buiten de nominaties bent gevallen. Ik gun iedereen een nominatie maar ook in een snorhaarleven moet je soms kiezen.
Nu het nog moeilijkere werk: mijn 7 'dingen".....
1. Ik, Knappe Joe, lust helemaal geen snorhaarvoer in een sausje.
2. Ik lig heel graag boven het vrouwtje als ze in bed ligt. Dan ben ik niet eens bang van een slapende baas naast haar. En die baas weet niet eens dat ik midden in de nacht bijna tegen hem aan lig.
3. Mica is mijn allergrootste kattenvriend. Voor altijd! Maar dat wisten jullie al.
4. De eerste dag dat ik hier naar buiten mocht ben ik helemaal op het dak van het huis geklommen. Ik zat ik de dakgoot.
5. Ik vind de muizen die Mica vangt eng. Steek er geen poot naar uit. Als ze onder de kast zitten dan wil ze wel even bewaken zodat vrouwtje ze kan vangen maar dat is dan ook alles. Gelukkig zijn ze (tijdelijk?) uitgeroeid door mijn vriend Mica.
6. Nou ja, het is al bekend: ik ben doodsbang voor man-langpoten (en soms een beetje voor Pansy)
7. Mijn geheime plekje waar ik wel eens over proet: dat is de inloopkast in de ruimte acher de mensenmand, lig ik onder de rokken van het vrouw. Zeg maar "onders vrouwtjes vleugels"
Hebben jullie mij mooi mijn geheime plekje ontfrutseld !!!
Ik moet nog even de genomineerde krabbelen, ze zullen wel schrikken.
Nu kan ik meteen deel 2 van onze kopserie "Carnaval" presenteren. Er komt nog een deel 3, dat is er een om naar uit te kijken! Maar voor deel 3 moet het echt carnaval zijn. Baas en vrouw kijken er al naar uit.
Niet naar het kopplaatje maar naar dat dolle feest!
En niet-genomineerde, jullie zijn mij net zo lief hoor! Treur maar niet, je hoeft in ieder geval niet met je billen bloot. Toch iets om blij van te worden.
Groetzzz en Proetzzz van mij,
Trotse Knappe Joe, tevens juryvoorzitter van deze nominatieronde.
Met dank aan:
Mica, hulpje jurylid
Pansy, notaris, heeft goed toegekeken of alles eerlijk is verlopen
De vorige baas en vrouw van Pansy, onze Pansy of Conzaly's of Olly's Nest, volgen zijn belevenissen op ons puntje. Maar heel snel gaan ze samen met Olly's Nest verhuizen en moeten ze Pansy's snuit echt een paar maanden missen. De nieuwe mand voor die langpoten is niet meteen beschikbaar. Dus kunnen ze even geen Pansy-snoetjes bekijken.
Toch een goede reden om Pansy even in de spotlight te zetten. Kunnen de vorige baas en vrouwtje nog even van Pansy genieten.
Ze waren best een beetje bang dat Pansy in hongerstaking zou gaan. Heeft hij vaker gedaan. Maar hier is alles anders. Pansy neemt grote happen, groeit als een leeuw, leert heel veel (hij kan inmiddels zelfs al heel goed trapklimmen, doet hij ieder dag. Zelfs de open trap naar de zolder is inmiddels een makkie)
Pansy heeft het reuze naar zijn zin. Speelt heel graag, ook met Kong maar het liefst met de verzameling mini speelgoedmuizen. En die hebben we genoeg. Ons vrouwtje is dan ook vaak druk met het rapen van de muisjes die Pansy overal verstopt. Pansy mag ook naar buiten maar dat is voor hem nog een drempel te ver....hij durft nog niet. Maar als het weer beter wordt kuiert hij mij vast achterna. Want ik ben en blijf wel zijn inspirerende voorbeeld. En hij ligt iedere avond op schoot, het liefst bij de baas. Ongegeneerd te knorren. Oorverdovende geluiden maakt hij (net als ik kan doen...ja we lijken wel op elkaar. Het zal onze Britse achtergrond zijn).
Maar nu de plaatjes zodat Olly's Nest nog een paar daagjes kan genieten:
En nu zie je meteen waarom Pansy binnenkort een "anti-glij-van de versterbank kussen' krijgt:
En tja, dit plaatje wil Pansy liever niet op punt. Maar wij staan ook wel eens lui en gapend op punt:
Pansy kan dat ook heel goed! Overdag is hij best lui. Maar zie zelf: het gebit van Pansy-de-Nijlkat is super in orde! Een plaatje waard....
Wij, Knappe Joe, Mica, Pansy en ons vrouwtje en baasje wensen de "oude" baaslangpoten van Pansy en hun snorharen een rustige verhuisperiode. Het is toch altijd spannend. Maar na een tijdelijke mand komt komt snel de tijd om jullie eigen nieuwe mand te betrekken. Gefeliciproet met zo'n mooie nieuwe mand! Dat het maar een mooi, lief, warm, veilig en huiselijk plekje mag worden. Net zoals Pansy en wij hier hebben.
Met de liefste proetzzz en groetzzz (speciaal voor Olly's nest en Dick en Ivonne)
Knappe Joe & Mica & speciale lieve proetjes en kopjes van Pansy!
Alweer een krabbel? Ja want ik moet jullie tot echt even voorstellen aan deze snorhaar:
Herken je hem? Het is mijn stoere vriend Mica. Nogal muzikaal aangelegd. Hij kan goed trommel spelen (hebben jullie al eens gezien maar mocht je het gemist hebben ....)
Maar zo kennen jullie Mica al. Het heet trouwens niet voor niets Mica. Hij is vernoemd naar Mika, de zanger. Alleen wist zijn pleegvrouwtje niet zo goed hoe ze dit moest krabbelen. Verkeerd dus. Maar ze hebben het hier maar zo gelaten. Mica is tenslotte een apart geval dus een afwijking in zijn naam kan hij er ook wel bij hebben.
Mica heeft een nieuwe bezigheid. Na het sneeuwjagen verzorgt Mica hier in de mand het aprés sneeuw gebeuren. Als ware DJ Mica SnowCAT
DJ Mica Snow-CAT gaat beginnen met zijn werk. Knopjes schuiven op het mengpaneel...dat wordt weer een feest.
Mica: 'Met welk nummer zal ik mand hier weer tot leven brengen?'
Mica: 'Ja, het gaat goed, nu moet ik even goed opletten want ik moet mijn mauwjingle er door heen mixen'
Mica: 'De mand staat lekker op zijn kop! Ik doe zelf ook lekker mee. Kom swingen...'
Mica: 'Oef, toch best een zwaar baantje, DJ. Vooral zo na het sneeuwjagen...
Mica kan de mand wel op zijn kop zetten. Binnenkort is het weer carnaval. En dit jaar zal DJ Mica SnowCAT hier de muziek verzorgen. Dat wordt beestachtig gezellig!
Ons vrouwtje ging op zoek in de digitale wereld. En zo kwam ze bij het het kattengedragcentrum (www.kattengedragcentrum.nl) het volgende artikel tegen. Hier het deel dat gaat over het gedrag van 'normale' katten:
Uit een studie van Morgan en Houpt (1990) bleek dat eigenaren van "normale" katten, die niet klaagden over hun kat of hulp zochten voor het gedrag van hun kat, bij navraag toch de volgende gedragsproblemen noemden:
60% krabt aan meubels
42% at aan huiskamerplanten
30% was agressief naar andere katten
25% stal regelmatig eten
16% bevuilde het huis (zowel onzindelijk als sproeiend), poezen even vaak als katers
16% miauwde op onwenselijke tijdstippen
12% was agressief naar mensen
7 % kauwde op kleding
5 % blies naar mensen
4 % was teruggetrokken
2 % was territoriaal agressief
2 % was "neurotisch"
2 % was overdreven vriendelijk
2 % speelde ruw met de baasjes en hun spulletjes
60% Krabbelen aan meubels: ja dat doe ik ook wel eens. Maar op één plek: de stoel van mijn vrouwtje om de aandacht te trekken. Wel voorzichtig, daar is toch niets mis mee? Pansy doet mij wel eens na, maar Mica raakt met geen nageltje de meubels aan.
42% Kamerplanten happen? Die vetplantjes hier zijn helemaal niet aantrekkelijk, dus dat doen wij in ieder geval nooit.
30% Agressief naar andere katten? Daar kunnen we over meepraten: "Het" maakt er soms een potje van, dringt ongevraagd binnen terwijl in de gang voor hem eten staat. Dan grommen we wel eens. Maar we vechten of blazen niet. En Pansy is ook regelmatig onvriendelijk, wil mij besluipen en bespringen. Maar Mica en ik hebben een geweldige geweldloze relatie.
25% Eten stelen doen we nooit want we krijgen genoeg.
16% Huis bevuilen? Onze mand wordt alleen bevuild door de bazen zelf, soms veroorzaken wij een klein ongelukje maar daar kunnen wij niets aan doen. Laten hooguit een haartje vallen maar baasjes zijn ook wel eens in de rui. Kijk maar eens in het putje van de badkamer.
16% Mauwen op ongewenste tijdstippen? Wij mauwen niet, zeker niet op ongepaste momenten.
12% Agressief naar langpoten? Mica mept alleen naar langpoten die hier niet wonen. Die horen volgens hem hier niet, dus als ze met hem willen spelen dan hebben ze vette pech en kunnen een nageltje krijgen.
Ik laat me al nooit zien bij vreemde langpoten. En Pansy wil zich altijd op zijn best tonen dus die is niet agressief naar langpoten.
7% Op kleding kauwen? Wie doet dat nou? Wij in ieder geval niet.
5% Blazen naar langpoten? Hebben we echt nog nooit gedaan!
4% Teruggetrokken gedrag? Eindelijk kan ik eens flink scoren. Daar haal ik wel een dikke 10 voor! Al maak ik voor vrouwtje een heel grote uitzondering. Die mag mij altijd zien, luister ik naar en ik ga zelfs op schoot. Natuurlijk hebben Pansy en Mica daar geen enkele last van.
2% Territoriaal agressief? Ja, daar hebben we wel last van: Pansy..al is die nog steeds op zoek naar zijn territorium. Hij heeft mijn penthouse op zolder ingepikt maar dat maakt mij niet uit. En de dutplek van Mica in de kamer. En de schoot van de baas, de vensterbank...maar ik maak mij daar niet druk om. En Mica inmiddels ook niet meer. En dan hebben we "Het" natuurlijk nog. Maar als die zachtjes binnensluipt (en ons niet wekt) doen wij eigenlijk niet moeilijk.
2% neurotisch. Als je het aan de baas vraagt zegt hij dat ik daar vet op scoor. Ik ben volgens hem een psychisch gestoord geval...maar volgens vrouwtje valt het mee en komt het door mij verleden. Mica en Pansy hebben pech, die scoren geen punten op dit vlak.
2% Overdreven vriendelijk? Nou, dat is hier hooguit Pansy: wil altijd op schoot. Slijmen dat hij kan bij de baas....
2% ruw spelen met de baas of hun spulletjes? Nee, geen punten op te scoren. Al heeft Pansy deze week het toetsenbord van de laptop van baas gesloopt. Het lag er helemaal uit...
We weten dus niet aan welke baasjes ze de vragen hebben voorgelegd. Niet aan die van ons.
Mijn score?
Ik heb de hoogste punten voor teruggetrokken gedrag en neurotisch gedrag. Om het goed te maken een kleine score op krabben aan meubels al heeft de krabpaal wel mijn duidelijke voorkeur.
Een wat ongewone score. Ik scoor voornamelijk op de lage percentages. Maar ik ben dan ook geen 'normale' en doorsnee (ex)kater. Maar dat wisten jullie al!
Jullie weten dat Mica met zijn dunne motvacht helemaal verzot is op sneeuw. Als het aan hem lag was het iedere dag winterwit. Hij is dan urenlang buiten. Wij, Pansy en ik, snappen daar helemaal niets van. Zelfs met onze dikke vacht denken we er niet over om zo'n lange tijd in dat koude spul rond te banjeren. In die omstandigheid duurt mijn frisse-neus uitstap hooguit 5 minuutjes.
Mica en ik zaten op onze praatpaal. Mica heeft het gehoord. Wat? Kijk en lees maar !!!
Voor de nieuwe loerders, mijn echte naam is Knappe Joe maar hier noemen ze mij altijd Mems. Mica doet dat ook. Hij is de vooral zwarte snorhaar, ik die met 'koebontvacht'.
Zo begon het....(let ook op Mica's subtiele lichaamstaal)
Mica: hé Mems, heb jij het ook gehoord?
Ik, Knappe Joe: "Waar heb je het over Mica? heb ik wat gemist?"
Mica: "Nou Mems, ze zeggen dat het weer gaat sneeuwen!"
Mica: "Het is echt waar...geloof me maar. Kan ik weer op sneeuwjacht. Ik kan bijna niet wachten tot het zover is"
Ik, Knappe Joe: "Ach nee toch Mica, toch niet weer...daar heb ik geen behoefte aan..brrr koude poten.."
Mica: "Nou, ik heb het toch echt goed gehoord, hoor"
Ik, Knappe Joe: "Ik zal wel eens even voor je kijken...."
Tja, nu ben ik bang dat Mica gelijk krijgt. Dat wordt weer een gladde boel. Ik zal mijn nagels dan ook maar vast scherpen, dan heb ik beter grip op dat spul.
Pansy wordt niet warm of koud van dat bericht. Die dut heerlijk boven de verwarming op zijn pluche. Al hebben we gehoord dat hij een ander vensterbankpluchegeval krijgt. Dit pluche valt zo nu en dan met Pansy en al van de vensterbank. Dus dat wordt vensterbankpluche met anti-slip-spul. Dan heeft Pansy ook weer grip op zijn dut.
En Mica met zijn motvachtje? Die zit inmiddels helemaal vol verwachting te wachten op de nieuwe vlokken...Hij is er al helemaal klaar voor.
Nieuwe sneeuw. Brrr...ik moet er niet aan denken.
Groetzzz en Proetzzz (nu nog zonder koude bibbers, later misschien wel mét)
Knappe Joe & Mica & Pansy
Mijn naproetje: Mica had gelijk! Wilde ik een frisse-neus uitstapje maken en een lekker kuiltje graven in het zand, trof ik dit aan!
Sorry vrouwtje. Dat is niks voor mij. Dat wordt een frisse neus op de drempel.
Ik ben snel omgedraaid en heb de bak maar bezocht...Mica zal de komende tijd wel weer helemaal gelukkig zijn. Hij is voorlopig weer uren op sneeuwjacht.
Zijn jullie al in topconditie door de Kong? Dit weekend was hier een party. Geen snorhaarparty dus jullie hebben niets gemist. Het was een langpootparty. En Mica en Pansy die zich dan wel durven te vertonen hebben op de party gehoord dat de Kong's helemaal op zijn. Niet of nauwelijks meer te krijgen. Een familielangpoot wilde ook wel zo'n ding. Dat is dus pech, moet die snorhaar dus wachten. Sorry snorharen, wij lenen onze Kong niet uit. Een Kong heeft toch iets persoonlijks. Zelfs "Het" komt iedere avond hier binnen: om een hap te stelen. Maar we verdenken hem ervan dat hij ook een Kong wil ontvoeren.
Maar daar wilde ik niet over krabbelen. Ik wilde proeten over ons oud buufje, de gevlekte snorhaarpoes. Reuze oud. En aan het eind van de middag hoorde vrouwtje en ik een zielig miauwtje buiten. Heel hard.
Ik kijk vrouwtje aan: "doe iets, misschien is er een kat-in-nood! Het is vast oude "Buuf"".
Het was al bijna donker en het geluid kwam van boven, van het platte dak voor onze mensenmand.
Ons vrouwtje moest dat op mijn aandringen even onderzoeken, stel dat "Buuf" iets mankeert. Want ze bleef maar hard zielig mauwen. Ik dus mee, een "Kat In Nood-sein" is toch iets wat je nooit mag negeren. En een pootje uitsteken voor buufhulp is nooit verkeerd.
Vrouwtje doet de deur boven open die uitkomt op het platte dak. Ik meteen mijn snoet uit de deur gestoken. Was ook weer niet de bedoeling van vrouwtje. Deur dus weer dicht.
Dan maar het raam openen. Nou, daar heb ik ook een oplossing op. Ik spring op het mensenmandkastje, strek mij voorpoten (passen dan mooi op de rand van de raam) en zo steek ik mooi mijn knappe snoet uit het raam. Dus hing ik weer met mijn kop buiten. Op zoek naar kat-in-nood.
Nu is "Buuf" best heel oud en soms de weg een beetje kwijt. Haar baas en vrouwtje waren nog niet thuis. En ik hoorde dat "Buuf" koude pootjes had en naar binnen wilde. Maar verder was ze in orde.
Wij, vrouwtje en ik weer naar beneden. Ik zeuren..."ik wil naar buiten, dan haal ik "Buuf" van het dak en dan mag ze hier in de mand". Dat vond vrouwtje geen goed idee. Ik mocht dus niet naar buiten want volgens haar was het veel te koud.
Gelukkig kwamen de baasjes van "Buuf" snel weer thuis (vrouwtje wist dat natuurlijk wel maar ik niet).
En al snel mocht "Buuf" haar eigen mand weer opzoeken en warme pootjes halen.
Was ik, Knappe Joe, ook weer gerust....
Gelukkig was "Buuf" niet in nood en hoefde ik haar niet te redden...
Tja, ik zie het even wat moeilijker, een zeer oogje (of het de bovenkant van mijn neus, wie zal het zeggen).
Er loopt wat vocht over de 'glijbaan' tussen mijn ooghoek en de zijkant van mijn snuit. Ik durf het niet te tonen aan het vrouwtje. Laat staan dat ze mijn kopje mag vasthouden, je kent mijn langpootangst. Dus vrouwtje zit nu met een raadsel. Maar ik hap volop in mijn voer, mijn vacht glanst en ik lig zeker niet zielig in een hoekje. Ze denkt dat het wel mee zal vallen. Ja, in mijn zwerftijd heb ik vast een keer niesbui-koorts opgelopen of niesziekte zoals het vrouwtje het noemt. Een paar keer per jaar krijg ik dan last van huil-oogjes. Had ik vorig jaar ook last van. Het oogt verdrietig maar dat ben ik.
En ook niet jaloers. Deze week viel er een rammelend luchtpostgeval door de postspleet. De lang verwachte nieuwe stoere en lieve halsbandjes voor die verwende Mica. Die dingen hebben een flinke reis gemaakt, ze komen helemaal uit Ierland gevlogen. Ze zijn heel mooi en vooral beeldig ingepakt. Echte kadootjes voor snorharen. Ieder bandje apart ingepakt in een beeldig tasje met een lintje erom. Daar zat dan een speelgoedmuis aan geknoopt.
Dus onze stapel speeltjes is nu nog groter geworden.....dit is de stapel zonder die nieuwe exemplaren (en één Kong die aan de 'wandel' is.
Pansy is trouwens dol op die nieuwe muizen. Ze liggen op een tafeltje (vrouwtje wilde ze niet meteen allemaal geven) maar als hij een muis niet direct kan vinden dan springt hij op dat tafeltje en pikt gewoon een nieuw exemplaar weg uit de voorraad. We vinden nu overal muisjes. En ze lijken op afstand op echte muizen. Echte muizen...door Mica weten wij heel goed hoe die er uitzien.
Maar nu de halsbandjes. Mica kreeg natuurlijk meteen de mooiste en stoerste band om: het echte Gothic bandje. Of is het een Hell's Angels bandje? Het schittert van alle kanten maar staat hem heel goed.
Door dat bandje krijgt hij veel zelfvertrouwen. Nog geen 2 minuten nadaat hij het om zijn hals had ging hij Pansy wel even de spelregeltjes leren...met zo'n bandje durft hij wel. Maar dat was dag één.
Mica showt zijn nieuwe stoere trots (wel wat moeilijk te zien, dus even de het bandje wat gedraaid, de stoere doodskop hangt normaal aan de voorkant)
Mica: "Nou ben ik stoer hè, jongens"
Inmiddels heeft hij het al een paar dagen om. Zoals je weet is hier het luik gesloten, in ieder geval het luik tussen de kamer en de hal. Met het oog op Pansy. En Pansy mocht deze week weer aan de lijn naar buiten. Maar Pansy wil helemaal niet graag naar buiten. Hij weet niet hoe snel hij naar binnen moet...Snap je dat nou? Krijg je wat buitenlucht en (beperkte) vrijheid, vlucht je naar binnen. Dat gesloten luik is heel lastig, voor ons en ons personeel. Pansy heeft een chip en nu ook een halsbandje om. Geen nieuw halsbandje uit het verre Ierland, die passen hem niet. Tja, die Ieren zullen eens een bandje maken dat past om de nek van een Brits Korthaar....Maar Pansy heeft nu een prachtig (nog niet eerder gedragen) bandje van Mica om. En sinds vanavond staat het luik weer op standje open. Als Pansy dat al merkt en naar buiten gaat hebben de langpoten geen vrees meer. Pansy gaat echt niet op stap in de velden, weilanden en de bossen. Hij is niet zoals Mica. Hij lijkt veel meer op mij, ik zit ook alleen in de tuin. Ik ben ook Brits...en Britten komen nu eenmaal niet graag van hun eilandje af.
Het luik is nu weer gewoon open. Mica helemaal blij (ik ook). We hebben onze vrijheid weer terug. Dus Mica ging vanavond zonder hulp van het personeel door het luik naar buiten. Twee minuten later stond hij met het stoere bandje om weer binnen. Hij vluchte in hoog tempo meteen op de rand van de bank waar hij prima zicht heeft op buiten.
Daar nam hij meteen de stokstaartjes-stand aan, je kent dat wel. Op je achterpoten staan met je voorpoten omhoog en een lang gerekte hals....loeren naar buiten. Wat bleek? Hij ging net naar buiten toen het zwerfgeval "Het" bij ons binnen in de hal een hapje kwam halen! En "Het" is niet bang voor een zo'n halsbandje. Mica dus wel voor "Het".
Nu hoort zo'n stoer bandje natuurlijk wel om de hals van een echt stoere kat. Die van Mica?
Ik denk dat het toch een miskoop is. Zo stoer is Mica dus helemaal niet !
Maar het is geen kat in de zak aankoop want het blijft een mooi bandje en het staat hem letterlijk en figuurlijk schitterend.
Mica stoer? Zijn snorharen zijn dat in ieder geval wel.
Mica's collectie is weer op peil. Nu is het afwachten hoe lang hij er over doet om ze allemaal kwijt te maken...we wachten het gewoon af.
Groetzzz en Proetzzz van ons,
Knappe Joe & Mica & Pansy
O, vergeten: de baas heeft gevraagd of het vrouwtje sokjes kan vilten voor Pansy. Die Pansy ligt iedere avond op schoot bij de baas, gaat daar zachtjes liggen stampen met de pootjes. Maar hij vergeet steeds zijn nagels in te trekken.
Wie heeft er een patroontje voor kattensokjes voor ons vrouwtje, maat flinke Britse poot?
We hebben de laatste dagen niet alleen liggen dutten.
Om te beginnen heeft Mica laten zien hoe hij in 'n ruim jaartje is gegroeid.
Dit was Mica in oktober 2008,
En dit is Mica nu...(en het paard is niet te heet gewassen)
Zie je de spierballen die hij heeft gekregen? Dat komt niet alleen van het spelen met KONG.
Mica heeft namelijk nog een andere KONG, die heet KJ...
En KJ heeft hem altijd vechtkunst-technieken bijgebracht want die KJ heeft daar wel ervaring in opgdaan. KJ...dat ben ik natuurlijk: Knappe Joe. Oefenen, echt iedere avond. We hadden toen nog geen echte KONG in de mand. Maar aan al die oefeningen heeft Mica zijn spierballen te danken.
Als jullie nu denken dat we serieus vechten dan heb je het mis. Wij beginnen altijd keurig volgens de vechtkunstregels: elkaar likjes geven op de kop. Dat heet respect. En dat is heel belangrijk!
Hier tonen we onze vechtkunst-oefeningen van afgelopen vrijdag. Schrik niet, Mica heeft inmiddels ook de zwarte band. Hogere vechtkunst dus. En heel belangrijk: we werken met respect en zonder nageltjes!
En Pansy kijkt daarbij gespannen toe...
Hij denkt "als ze maar niet met mij oefenen. Ik speel liever met KONG.."
Maar ook ik word een jaartje dikker en dus heb ik niet altijd zin in die oefeningen. En Mica wordt ook steeds sterker. Iedere avond oefenen zit er niet in. Veel te vermoeiend. Nee, dan ben ik blij met al die KONG beesten. Dan kan Mica zich daar lekker op uitleven. Net als Pansy al speelt hij wat rustiger met KONG.
Pansy was na het zeeplik-avontuur toch wel een dagje wat ziekjes. Zijn maagje werd die dag ook helemaal schoon. Maar nu is hij weer helemaal beter. Te beter, want hij wil mij aanvallen. Pansy wil toch de vechtkunsttechnieken van mij leren? Hij vergeet steeds het 'respect-likje'. En hij gebruikt zijn nageltjes. Hij snapt niets van de spelregels. Dan moet je er niet aan beginnen. Dan kan ik beter dekking zoeken..
Baas en vrouwtje waren het weekend weer met de tas op stap. Deze keer kijk ik wel uit, ik ga niet meer op zolder dutten..Wel was ik blij dat ze er weer waren. Al had vrouwtje maar weinig tijd voor ons. Er waren weer dozen door de deur gekomen, met allemaal wol. Ze moet nu druk met lange pennen aan de slag want dat moet iets zachts en pluizig worden. Voor een geheim project, al zal het 'Babbelzzz' punt binnenkort wel alles verklappen. Zou ze nieuwe speeltjes voor ons maken? Of nog beter, een heel zacht warm mandje waarin we kunnen dutten? In ieder geval heeft ze het er druk mee.
Dus moeten wij ons zelf vermaken. Gelukkig hebben wij dan onze KONG-speeltjes nog!
Groetzzz en Proetzzz van Knappe Joe, Mica & Pansy
Naproet: over KONG gemauwd, we hebben gehoord dat er in de KONG-fabriek wordt overgewerkt. Er zijn heel veel snorharen die de komende dagen heel blij worden (of al zijn). Voor al die bofkonten: Veel KONG plezier!
Voordat ik het verhaal van Pansy krabbel wil ik eerst wat anders proeten.
Nu hebben jullie mij in het vorige logje zien liggen, op mijn rug met de poten wijd omhoog.
Zo lig ik graag, doe ik wel vaker. Komt er zo'n plaatje van mij op punt! Tja, ik miauw dan wel heel hard dat ik er niet mee zit maar vandaag heb ik toch maar laten zien dat ik ook netjes kan liggen.
Lig ik hier niet erg netjes, heel deftig met mijn voorpootjes elegant en ontspannen over elkaar heen?
Zo'n houding voor zeer belangrijk bezoek (bv kroonlangpoten) waarbij je je poeslief moet gedragen. Waar je op het juiste moment een kop-knikje moet maken en vooral niet mauwen....
Het was dan ook wel een ontspannen dagje, wat rondlopen in huis, vrouwtje meehelpen (die werkte thuis, dan stuur ik altijd mailtjes of stuur planningen in de war door met mijn poten over de laptop te lopen), wat dutten, Pansy een beetje in de gaten houden. Best rustig dus.
Mica niet, die had het drukker. Op en neer: naar buiten, naar binnen, hapje eten, dutje, hapje eten, naar buiten, naar binnen, hapje eten, dutje, hapje eten, naar buiten, naar binnen, hapje eten, dutje..
Druk dus en eerlijk gezegd ook wel een beetje voorstelbaar.
Naar buiten...
wandelen in de sneeuw...
En Pansy? Die deed alles wat ik ook heb gedaan en nog veel meer....
Lees goed!
Vandaag kreeg ons vrouwtje ook een doosje van de postlangpoot: een hammamschaaltje met echte hammamzeep. Die maken ze van olijfolie. Stond op de tafel, daar waar ons vrouwtje zat te werken.
Springt Pansy op tafel en wat gaat hij doen?
DE ZEEPJES AFLIKKEN.....
En nee, hij is er niet ziek van geworden
En nee, hij trok geen vieze bek (vond het wel lekker)
En nee, er kwamen geen zeepbellen uit zijn bekje
Zijn tongetje is nu wel heel mooi schoon.
Helaas hebben we geen plaatjes van deze actie. Dus maar even een ander plaatje van Pansy (ook zonder zeepbellen)
Ik ga net als Mica en Pansy een beetje dutten en straks nog wat spelen.
De postlangpoot kwam. Met een doos vol speeltjes...Waar hebben we dit toch aan verdiend? Ik weet het, aan mijn Kong-koe. Mijn Kong-koe speeltje heb ik al een tijdje. Tot voor kort speelde ik er alleen mee. Maar op een dag kwam Pansy hier wonen, die vindt de Kong-koe ook geweldig. En Mica wil sinds die tijd ook geregld met koe spelen. Vrouwtje ziet ons er geregeld mee spelen en iedere dag ligt koe op een andere plaats in de kamer...
Dan is één zo'n speeltje toch wel weinig voor 3 snorharen. En daarom kwam er nu een doos vol speeltjes.
Twee speeltjes zoals mijn Kong-Koe, het is de Kong-giraffe en de Kong-panter. Nu hebben we alle varianten.
En nog wat kleine speeltjes van Kong, ook vol met dat heerlijke catnip. Daar worden wij luilakken wel actief van. Al is Mica al actief genoeg...
Mica heeft alle speeltjes getest. Het eerste speeltje, een eekhoorn was heerlijk. Hij heeft hem bijna opgegeten! Was na 3 minuten al helemaal nat, zo te keer ging hij met dat ding. Daarna de twee andere beestjes getest, een soort konijn met lange staart en schaap. Die waren net zo lekker.
Maar toen kwam de grote verrassing uit de doos: de 2 grote Kong-en......
Hier een testverslag....
Mica test de Kong-giraffe: hij ligt super zacht...net als de Kong-Koe.
Ja, hij is ook sterk genoeg...
Ligt makkelijk tussen de poten, de grip is goed
Hij is lekker, om op te eten....
Nu nog even die andere proberen, de Kong-panter...
Wat is het verschil?
Ja, ze zijn net zo goed als Kong-Koe. Moet ik die toch ook nog even proberen....
Conclusie van Mica: de Kong-en zijn Micaproef en goedgekeurd!
Maar ook Pansy ging aan de slag met de nieuwe Kong:
Wat een drukte toch om al die Kong-en....
Nou, dan zal ik de nieuwe Kong ook eens aanvallen....
Ja. ze vallen goed in de poot...uhhh smaak bedoel ik! Kong is Super.
Ik heb beloofd dat ik jullie zou krabbelen over mijn spannend avontuur. Nu dan maar.
Vorige week ben ik toch geschrokken! Brrr...het was heel beangstigend.
Ik ben normaal al een beetje een stresskat....
Omdat ik bang ben voor hardlopende, snel bewegende of drukke langpoten en van alle langpootmannen heb ik zo mijn eigen plekjes waar ik heel rustig kan dutten zonder in de stress te geraken.
Een van de plekjes is de zolder en dan achter de schotten. Daar waar de baas en vrouw allerlei troep bewaren. Zoals volle dozen, koffers en tassen. Het schot kan dicht maar meestal staat het voor mij een beetje open.
Weten jullie nog dat baas en vrouw met de kerst een weekje weg zijn geweest, met de grote tassen? Vorige week stonden de tassen nog gewoon beneden. In opruimen zijn ze niet zo goed. Maar baas vond het wel tijd om de tassen op te bergen, op zolder achter het schot. En dat heeft hij ook gedaan. Dit keer keurig het schot dicht gemaakt.
Na een tijdje vroeg vrouwtje zich af waar ik was. Zij naar boven, was het schot dicht.
Dus snel weer open gemaakt en toen hoorde ze mij. Achter de grote stapel tassen en koffers zat ik in een hoekje zielig te piepen. Ik kon er niet uit !!!
Geprobeerd om over de stapel te klimmen: dat was een soort steile wandbeklimming, zo een met flinke overhelling. Ik hing onderste boven aan zo'n tas en had echt al mijn nagels nodig om over die tassenstapel te komen. Heel moeilijk met mijn omvang en mijn navelbreuk.
Met veel moeite kwam ik zo over de eerste stapel heen. Daarna heeft vrouwtje mij geholpen, de tweede stapel was niet te doen, die was nog hoger en moeilijker.
Heeft ze alles uitgeladen en zo kreeg ik weer mijn vrijheid terug.
Knappe Joe gered door het vrouwtje!
Maar geschrokken was ik wel. De laatste dagen ben ik dan ook niet meer gezien op de zolder. Heb een ander rustig plekje gevonden, dat kunnen ze niet afsluiten...
Als ex-zwerfkat heb je natuurlijk iets met dozen.....
En kijk. Toen vrouwtje merkte dat ik graag in de doos snurk heeft ze het schapenvacht in mijn doos gelegd..
Moest Pansy natuurlijk ook even uitproberen....
En Mica? Die is niet zo moeilijk, dut meestal op de mensenmand. Als hij tenminste niet buiten is.
Al heeft hij vorige week ook even vreemd opgekeken bij onze waterbak....
Normaal ziet onze drinkbak buiten er zo uit. Daar hangt een kraantje boven.......
Maar wat zag Mica nu?
Vreemd, er komt IJS uit de kraan!
Binnen hebben we ook twee bakken met vers water, zonder ijs.
Maar Mica is nu eenmaal een rare snorhaar: vanmorgen vond vrouwtje hem met zijn achterpootjes op de bril van de wc en zijn voorpootjes en kop in de wc-pot zelf.
Nee, hij was niet ziek, hij had alleen dorst....
(jammer dat vrouwtje geen plaatjesgeval in de buurt had)
Onze vriend Pansy heeft best een vreemd leven achter achter de poot. Als rasechte stamboom dekkater heb je best een moeilijk leven met de nodige beperkingen. Altijd apart zitten in een hok, wachten tot een poes bereid is om je te ontvangen. Al heeft Pansy nooit dat doel bereikt. Sinds hij hier woont, (dek)kater-af is en zich niet meer druk hoeft te maken over de poesjes is er een heel andere wereld voor hem open gegaan. De normale kattenwereld. Voor hem ook een gelukkig wereld als was het wennen. Een nieuwe wereld waar hij nog veel dingen in moest leren maar waar hij hard aan heeft gewerkt. En wat ons betreft is hij geslaagd voor de normale ex-kater wereld. Vooral aan de spring- en speelvaardigheid heeft hij hard gewerkt. Wij zijn trots op hem!
Inmiddels vliegt Pansy hier over alle obstakels in de mand, al moet hij soms even op zijn poot uittellen hoe hoog te springen. Ook een hele kunst.
Oefening baart kunst. Zijn kunsten zijn dan ook met sprongen omhoog gegaan.
Vanmiddag lag hij voor de raam naar buiten te loeren. Met het kenmerkend proetgeluidje richting vogel dat ons vrouwtje wel kent maar dat ik en Mica nooit maken. Zo een geluid van "ik lust jou wel".
Nou Mica, kijk maar uit. Pansy zal vast hier de eerste vogel naar binnen brengen!
Maar om een vogel naar binnen te brengen moet je als kat wel naar buiten kunnen stappen. En tot op heden mocht Pansy dat niet. Maar vrouwtje had het Pansy beloofd...na nieuwjaar mag je buiten. Wel eerst met een tuigje om..
Eerst wennen aan dat rare rood ding...
Pan's moest eerst wennen aan het tuigje. Dat viel niet mee, hij was net een jong paard dat voor het eerst een hoofdstel om zijn hoofd kreeg (ons vrouwtje weet daar alles van). Maar wennen aan het tuig terwijl je wat lekkere knabbels krijgt gaat best snel. En ons vrouwtje weet dan ook nog wat het best werkt: Pansy aan de lijn voor de deur gezet en meteen de deur openen. Pansy vergat meteen dat hij in het tuig zat. Lekker naar buiten, daar heeft hij al die weken naar uit gekeken!!!
Hier de rest van de plaatjes.....Pansy voor het eerst naar buiten, meteen zijn pootafdruk in de sneeuw zetten. Wat Mica doet kan Pansy ook!
En zo zien Pansy's pootjes eruit in de sneeuw..het tijdelijk bewijs, voor eeuwig vastgelegd op het plaatje, van zijn eerste uitstapje hier in de tuin.
Weer binnen was Pansy super tevreden. Het was kort maar zó indrukwekkend. En dat wil hij vaker.
Morgen misschien? En binnenkort mogelijk zonder tuigje want baas en vrouw hebben op de buurt-nieuwjaarsbijeenkomst al iedereen geïnformeerd over Pansy.
En over de buurt gesproken: dat iedereen die zwarte kat Mica kent is geen verrassing. Blijken ze hem nog allemaal aardig te vinden, al is hij in het "wild" niet zo benaderbaar als sommige buurtlangpoten zouden willen...maar dat vinden wij geen probleem. Stel dat ze hem inpikken....
We hebben nu al een verwenjaar. Er zijn postlangpoten op weg naar onze mand. De ene brengt ons nieuwe Kong-speeltjes. Al hadden we die al verwacht. Die langpoot zal wel last hebben van de gladheid.
Ons vrouwtje heeft nog een postlangpoot aan werk geholpen. Voor Mica, maar een aantal moet hij delen met Pansy. Ik doe niet mee want het is een nieuwe collectie halsbandjes! En die wil ik niet, dat weten jullie.
De nieuwe collectie is heel lekker, lief, retro en stoer. Allemaal met Catsafe sluiting.
Laten we beginnen met "Lekker"
Zijn die niet om op te eten?
Het bandje "Retro", Mica heeft al meer retro bandjes in zijn mand hangen en deze mocht ook niet ontbreken:
Dan bandje "Lief"
Ik denk dat die niet voor Mica is....vindt hij veel te zoetig. Daar durft hij vast de straat niet mee op...
Daarom speciaal voor Mica de collectie "Stoer" uitgezocht.
Mica goes Gothic
Dat past goed bij zijn zwarte velletje. En is "Het" meteen onder de indruk. Die zal het dan wel uit zijn kop laten om hier in te breken.
Ze komen uit een ver land, aan de andere kant van de zee. Dus zal nog wel even duren voordat jullie die bandjes om de nek van Mica en Pansy kunnen bewonderen.
Vannacht hebben we enge uurtjes beleefd. Mica natuurlijk niet, die was nog laat op pad gegaan maar nog net op tijd weer binnen om de nacht door te brengen op de mensenmand.
Wat is er gebeurd? We hadden een inbraak. Met heuse braaksporen. En nog veel andere sporen maar dat vertel ik nog wel.
Nou moet je weten dat wij luiken hebben. O zo handig. Die kun je in verschillende standen zetten. Alleen open naar binnen, alleen open naar buiten toe, helemaal dicht of helemaal open.
En nu wordt het heel ingewikkeld dus let goed op.
Ons luik naar buiten, in de hal achter de keuken is altijd open. Noem het maar even luik 1.
Daar staat ook het 'zwerfvoer' voor de zwerfjes. Een bakje knabbels en water. Ook handig voor Mica, als hij dan nog niet naar de keuken en kamer kan omdat zijn personeel niet beschikbaar is, hoeft hij niet te verhongeren.
In de deur tussen het halletje en de keuken/kamer zit ook een luik. Dat is luik 2.
Dat luik is altijd helemaal op slot. Daar klopt Mica altijd op als hij naar binnen (of buiten) wil. Dan komt het personeel en die opent de deur voor hem.
Mica was gisteren dus nog laat op stap gegaan. Het personeel dacht "weet je wat, we zetten het luik 2 in een andere stand. Zodanig dat Mica wel de keuken/kamer in kan stappen maar niet meer terug kan. Tijdelijk éénrichtingsverkeer. Zo gedacht, zo gedaan.
En Mica kwam dus op die manier weer naar binnen en ging dutten op de mensenmand. Net als ons vrouwtje en de baas. De stand van luik 2 helemaal vergeten....
Zo kwam ook de dief binnen. Het moet een flinke kat zijn geweest want hij heeft behoorlijk wat brokjes en paté gestolen. We vermoeden dat het hongerige "Het" was, want die klopt wel vaker op het luik.
Zeker weten doen we het niet want Pansy en ik durfden natuurlijk niet te kijken.
De dief ging zijn gang, at de buik vol. Wilde daarna weer stil de nacht in.
En daar kwam het probleem: het luik kon niet open richting het halletje! Hoe moest hij nu weg?
Er zat voor de dief maar één ding op: het luik slopen.
Vanmorgen trof baas de schade aan. Het hele luik lag eruit. Zelfs de voorkant was van de deur gesloopt. Dat is met brute kracht en sterke poten gedaan!
Gelukkig kon baas het luik weer maken.
Dat waren de braaksporen. Maar de dief heeft hem wel geknepen, uit angst heeft hij ook een geurspoor uitgezet. Mica wilde meteen dat geurspoor oppikken en de dief opsporen! Maar omdat baas en vrouw moesten werken mocht hij niet naar buiten....
Kijk, hier een plaatje van agent Mica. Die pet past toch ook wel iedere snorhaar!
(dank aan baas voor het plaatje)
Luik 2 zit weer stevig dicht (aan beide kanten) zodat we vannacht weer rustig kunnen dutten!
Mijn andere enge avontuur houden jullie nog even tegoed.
Het zijn koude tijden. Veel sneeuw, echt bar. Vooral voor Mica, al denkt hij daar zelf wel anders over.
Wel eens een zwarte ijsbeer gezien? Wij wel, hij woont in onze mand en zijn naam is Mica!
Onze ijsbeer..
Terwijl het buiten flink vriest doet hij zijn dagelijkse dingen. Dat betekent minstens 8 uur aan één stuk buiten rondrennen. En in deze barre tijden zijn dat echte sneeuwtochten. Soms ziet ons vrouwtje hem 'vliegen' over de witte weilanden. Als zwarte ijsbeer val je dan ook wel op.
Na ruim 8 uur buiten denkt vrouwtje dat hij wel bevroren pootjes zal hebben. Nou, helemaal niet waar. Een beetje een vochtig vachtje. Maar de pootjes en de rest zijn gewoon warm! En hij heeft niet eens zijn winterse halsbandje om.
Wat doet hij toch in die kou? Hij wil het echt niet vertellen. Wel hebben we hier sinds bijna een jaar geen muis meer gezien. Die zijn vorig jaar allemaal vakkundig door Mica verhuisd. Hij ving ze, bracht ze in de mand waarna het vrouwtje ze aan de voorkant van het huis weer een vrij leven gaf. Maar nu is er hier acher geen muis meer te zien of te horen.
Zo ook de konijnen. Geen konijn meer te zien. Die er waren zijn door Mica verslonden. In het begin waren het zijn levende speeltjes maar later heeft hij ontdekt dat ze wel heel lekker zijn. Dus alle konijntjes zijn ook op.
De buren hebben al lange tijd geen kippen meer, sindsdien is de vos ook in geen velden meer te zien. Het hangbuikzwijntje, ook van de buren, is ook in de zwijnenhemel. Maar dat gebeurde allemaal voor Mica's komst. Gelukkig maar, met Mica zouden ze geen leven meer hebben.
De egel is al een paar jaar geleden op wereldreis gegaan.
Er wonen geen vissen in onze putring sinds de reiger geregeld kwam. Al is dat ding al jaren lek en is het inmiddels een poel voor kikkers en padden. Maar ook die beesten zijn diep ondergedoken in de poel. De slakken zitten hier binnen, hoog op de muur in het halletje. Die voelde de kou al weken geleden aankomen. Ook de spinnen blijven hoog in de kamer zitten, zij kennen inmiddels het gevaar dat "Mica" heet.
De hond van de buren is niet lekker genoeg. En van vrouwtje mag Mica geen paardenvlees eten.
Blijven voor Mica alleen vogels over. En die vliegen in de lucht. Daar kan hij niet bij. Maar wij kennen Mica!
Hij oefent iedere dag zijn vliegkunsten. Daarom ziet vrouwtje hem regelmatig laagvliegen over de weilanden.
Langpoten, wacht nog maar even. Als Mica klaar is met oefenen worden ook alle vogels uit de lucht geplukt. In opruimen is Mica een ware expert!
Enne...zoals je ziet komt het woord "vorstverlet" in Mica's boekje niet voor.
Als hij niet naar buiten mag dan knuffen we met elkaar en daarna raast hij door de kamer. Met zijn energie kan je hier heel de mand verwarmen....
Samen knuffen...
Lekker de boel "slopen"
Hé, een schaap! Is die ook eetbaar?
Ik, Mica, een beetje wild? De boel slopen? Valt toch wel mee.....
Binnenkort vertel ik over mijn enge avontuur dat ik gisteren heb meegemaakt.
Mica is inmiddels weer op stap, hij gaat de nachtvluchten oefenen..
Je wilt niet weten hoe koud het buiten is. Maffe Mica, onze zwarte ijsbeerkat !
Brrr...en de Groetzzz & Proetzzz
Knappe Joe & Mica & Pansy
Prrttt...hoor ik daar Mica aan het luik kloppen? Snel kijken.....
We staan weer op de poot. We moesten eerst onze katers verjagen, je weet wel die in onze kop. Want we zijn het jaar feestelijk ingestapt. Eerst een 1-jarig oliebollenfeest bij Fozzie, daarna de feestelijke opening van bubbels..och nee, het is babbelzzz.
Mica was zo weer ex-kater. Hij heeft al twee dagen genoten van het witte spul buiten. Een aantal sneeuwbaljachten gemaakt met baas en vrouwtje. Wat kan die toch genieten van dat rare spul (waar ik dus geen poot in zal zetten).
Mica en ik (Knappe Joe) zijn dikke vriendjes en doen heel veel samen. Maar er zijn grenzen. Mica is dus dol op wintersporten, ik ga liever zomer-dutten. Maar als hij het spul even niet meer wil zien dan duikt hij wel in de mensenmand om te dutten. Dat noemt hij after-sneeuwdutten. En dat hoort er volgens hem bij.
Sneeuwbaljacht vergt veel concentratie
Net als bij het muizen....goed kijken en dan aanvallen.
En dan verdwijnt zo'n bal nog ergens tussen je poten...
Pansy is ook weer helemaal in zijn normale doen. Niet dat hij last had van de overgang van oud naar nieuw. Daar heeft hij zich niets van aangetrokken. Mica en ik bibberen onder de bank, Pansy loopt gewoon rond, loert wat naar buiten, bewondert de vuurlichtjes in de lucht en gaat op zijn normale plaats wat dutten.
Wel mocht Pansy voor het eerst mee naar een vriendenfeest bij Fozzie. Als echte Brit vond Pansy het geweldig om Fozzie te ontmoeten. Wat hebben die Brits geproet. Een beetje van dat erkende Stamboom-Brits. En Stamboom-Brits is niet mijn sterkte kant, ik ben mijn stamboom al lang geleden op straat verloren, als ik die al een had...
Wel gingen we samen aan de high-milk. Je weet wel, melk met veel lekkere hapjes.
Maar nu genoeg geproet want we hebben nog oude plaatjes. Al zijn ze zo oud niet, van eind vorig jaar...
Een selectie (de rest bewaren we nog even)
Ons vrouwtje noemt Pansy ook wel eens "Pannini".
Nu vermoeden wij dat Pansy het daar NIET mee eens is....
Gemaakt tijdens het vuurwerk..."ik blijf gewoon liggen..."
En hier Pansy in zijn oerwoud, net na de grote klappen van het vuurwerk...onverstoorbaar.
Dan Mica, tijdens het vuurwerk...
Hij heeft er echt een hekel aan, wil bijna zijn tong uitsteken naar dat knalspul...
Maar toen het wat stiller werd kwam hij toch even kijken...
Eerder op de dag was hij nog heel speels...
Wilde zelfs "Kong-Koe" opeten...
Maar daar word je ook moe van...
Tja, Kong-Koe" is wel van mij. Heb ik ooit van vrouwtje gekregen!
En omdat Pansy en Mica steeds mijn "Kong-Koe" pakken om te spelen heeft vrouwtje nog meer Kong-beesten besteld. Het is nog wachten op de postlangpoot. Hopelijk heeft hij goede sneeuwpoten en brengt hij ze snel. Dan kan het Kong-beestenbal beginnen!
Groetzzz & Proetzzz
Knappe Joe & Mica & Pansy en de babbelzzz van ons vrouwtje
Naproetjes van Mica: van sneeuw krijg je heerlijke zachte haartjes. Fijn voor je baas of vrouwtje en jezelf, kunnen ze heerlijk over aaien. En dan blijven die twee heren met dikke bontvachten aan binnen zitten. Snap je dat nou?
Na een heel geslaagd feestje bij Fozzie stond ons nog een feestelijk gebeuren te wachten achter ons kattenluik. De opening van een nieuw puntje. De punt van ons vrouwtje: babbelzzz(e)...
Dus ga er maar even plechtig voor zitten: hier openen we het....
Wij, Knappe Joe
Mica
Pansy
openen bij deze de punt en zijn heel trots dat mogen doen.
Wij krabbelen regelmatig maar ons vrouwtje wil soms ook wel eens wat babbelen. Iets niet-kats.
Daarom babbelzzz(e).
Kan ze lekker haar gang gaan. Gunnen we ons vrouwtje wel.
Net geopend al staat ons openingsverslag er al op, maar heel snel volgen er echte babbelzzz.
Over alles wat niet kat's is...(dat hopen we)
Wij mogen het andere logje www.knutselsenfrutsels.web-log.nl lekker slopen, heerlijk onze nagels over krassen. Wel voorzichtig, die blijft nog even leven. Noteer deze nieuwe punt in je krabbelboekje, wordt vriendje met ons vrouwtje en leer haar kennen.
Groetzzz & Proetzzz en de Babbelzzz van ons vrouwtje
We leven nog! Ik heb samen met Mica stevig liggen bibberen onder de bank. Ja, we moesten Pansy met een schuin oogje in het zeil houden. Maar die heeft indruk gemaakt, die is helemaal niet bang voor knallen en flitsen. Ja, soms zie je zijn oortjes wat bewegen maar hij staat wel voor het raam naar buiten te kijken. Naar die vreemde sterren in de lucht. Die Pans heeft lef....
En wij maar bibberen. Mica wilde in eerste instantie niet bibberen. Sterker nog, hij was gisteren ontsnapt. Rond 11.00 uur, liep hij buiten tussen de knalletjes. Maar nadat vrouwtje heel hard het nummer "Going Home" heeft laten horen (met dank aan de baasjes van Marc & Marie) kwam hij bij de volgende roep toch "Back Home".
Gelukkig maar want hij doet wel stoer. Maar als puntje echt het einde van het jaar bereikt is hij goed bang. Al baalde hij stevig, als buitenkat de rest van de dag en avond binnen is niet fijn. Dan wordt Mica behoorlijk humeurig....Hij heeft nog geprobeerd om boven uit het raam te ontsnappen maar dat lukte niet. Ons vrouwtje lag dubbel toen hij zijn snoet door de houten luxaflex stak (helaas geen flipsding in de buurt).
Nu, 2010, is het hier inmiddels weer rustig. Vrouwtje had voor Mica een nog verrassing: een hap en stap feestje. In de hap had Mica wel zin maar een stap buiten was nu even een poot te ver!
Pans was dus super dapper, Mica en ik maar (veilig) bibberen onder de bank.
Maar we hebben het allemaal overleefd. Het wordt dus vast een heel goed 2010!
En vandaag 1-1-2010 gaan we op party bij Fozzie! Dus moeten we nu maar niet te veel cat-champange drinken anders krijgen we weer het echte katergevoel terug!
En dan hier de eerste plaatjes van 2010...
Ik bibber onder de bank, het is echt eng...!
Samen met Mica, die ineens niet meer zo stoer is...
Mica kijkt of het inmiddels veilig is....
En wie is er niet bang en bekijkt de kleurige sterren in de lucht vanuit zijn vertrouwde dutplek? Pansy!
Ja, die is echt niet bang....(wij nu wel een beetje van hem want hij is wel heel dapper....)
Er komen dit nieuwe jaar nog veel meer plaatjes van ons, dat is zeker.
Wij doen nog even een dutje voordat we Fozzie gaan opzoeken,
De eerste knalletjes horen we al buiten, er komt een nieuw jaar aan. Pansy is er al helemaal klaar voor.
Dat is een geweldige sprong, op naar een nieuw jaar!
Wij wensen jullie dan ook allemaal een poeslief 2010 en willen alle onze vrienden, snorharen en langpoten bedanken voor alle bezoekjes en leuke, lieve krabbels.
Nu duiken wij even onder. Word het de kast, de bank, de mensenmand, de zolder of de kelder?
Omdat de baas en vrouwtje tijdens het wad-varen naar/van Terschelling geen enkele zeehond hebben gezien heb ik vanavond maar even zeehond....ehhu zeekat gespeeld.
Onder het motto "Even wad liggen":
Wel jammer dat ze die dingen niet hebben gezien. Zal ik een poging wagen?
Ik ga er vast voor liggen en als ze dan kijken.....
dan 'doe' ik zeehonds ...zeekats, misschien mag ik de volgende keer dan wel mee naar Terschelling
Die zeebeesten hebben wel een goed leven, iedere dag verse vis eten...
Of kan ik beter thuis blijven? Bij Mica en Pansy?
Nu hoop ik wel dat ze bij een tekort aan die beesten mij niet op de wadden neerzetten. Iedere dag verse vis is ook niet alles....
Ze hebben de boot NIET gemist: de baas en vrouw zijn weer terug van een weekje Terschelling.
Ook op de terugweg geen zeehond te zien, die zijn vakantie aan het vieren bij mevrouw van 't Hart.
De heenreis (door de sneeuw) duurde bijna 9 uur. Maar terug naar ons ging in 5 uurtjes. Maar goed ook anders zaten we hier nog te wachten.
Mica en ik (Knappe Joe) hebben de afgelopen week het hele huis mogen gebruiken. Alle luiken open.
Dat was tof. Geen Pansy te zien want die woonde tijdelijk in de werkkamer. Daar baalde die jongen wel stevig van maar wij hadden even ons vertrouwde vrijheid terug.
Nu loopt Pansy hier weer rond in de kamer en zijn de luiken gesloten. Moeten we weer gebruik maken van het personeel. Maar ja, daar heb je dat personeel ook voor. Wel moeten we opnieuw wennen aan Pansy.
Hij is wel blij, wil de hele tijd bij iedereen op schoot liggen. Hij is weer helemaal tevreden.
Wij zijn dus even minder tevreden....maar ja, het zal wel wennen.
Pansy vindt dat het mijn schuld is dat hij de hele week in de werkkamer heeft moeten logeren. Daarom gromt hij de hele tijd naar mij. Maar ik laat me niet door hem in de hoek jagen. Ik grom gewoon terug. Een beetje dikke-staart zwaaien en zo. En Mica gromt ook al naar Pansy maar dat is normaal...
Dan nog wat, sinds die langpoten weer thuis zijn is de rust ver te zoeken. Iets van top 2000..onze oren weten niet waar ze het moeten zoeken. En ze doen raar. Hard meejanken met dat ding. Radio noemen ze dat.
Wat moeten we daar nou mee? Gaat toch wel over, hoop ik.
Wij gaan ons vast voorbereiden op de knallen van het einde van het jaar. Hoe? Dat zal je snel genoeg hier kunnen zien.
En nu ga ik kijken of de tassen weer veilig op de zolder staan....
Groetzzz & Proetzzz van ons,
Knappe Joe & Mica & Pansy
Prrrttt. hebben jullie gelezen dat we bij Marc & Marie even mochten krabbelen (zie reactie vorig logje)? Baas en vrouwtje hadden onze ijzeren krabbelbak meegenomen en ons een berichtje gestuurd. Konden we toch mooi even zelf krabbelen. M&M hielden de wacht, het was wel spannend. Maar het is gelukt. Toch echt tof van die vrienden !!! Grote bedank-poot voor jullie.
Nu eens een krabbel voor jullie van het vrouwtje uit het verre koude noorden. Vanaf Terschelling.
Jullie baas en vrouwtje hebben een lange reis gemaakt. Een echte winterse reis van uren. Helemaal naar Friesland en dan de boot op. Onderweg geen zeehond te zien, we zijn dus veilig aangekomen op het eiland.
Jullie hoeven niet jaloers te zijn, er is hier geen kat te vinden (op ééntje na die heerlijk achter het raam van een huis zat te suffen).
Wel veel schapen, geiten en paarden....
Maar ook konijnen. We horen Mica denken... "Jmm, heerlijk, konijnen"
Dit konijn loopt hier vrij rond en begroet iedere bezoeker van de schapen/geiten boerderij.
Er is ons verzekerd dat hij ook deze kerst zal overleven.
Toch maar goed dat Mica ver weg zit en niet kan wadlopen.
Al zou het hier voor Mica een waar paradijs zijn. Veel weilanden om rondjes te rennen maar ook volop ruimte op de stranden om te racen. Beetje nat en besneeuwd maar dat is voor Mica toch geen enkel probleem...
Nog even wat 'persoonlijke' berichten van de baas en vrouw voor jullie:
Voor Memsy (Knappe Joe):
Kom je nog wel uit de kast? De kust is veilig hoor. En de oppasser is geen vreemde, die ken je. Dus laat je snuit maar eens zien.
Voor Pansy:
We zijn al bijna weer terug! Mag je weer lekker bij de baas op schoot.
En voor 'haantje' Mica: zijn de kerstballen met muissmaak gelukt? Maak er nog maar een paar want misschien komen er nog wat vriendjes op bezoek. Geen ruzie meer maken met Pansy!. En lief zijn voor de oppasser.
Lieve snuitjes van ons, we missen jullie wel. Tot weer heel snel, gaan we weer stevig koppen en spinnen !!!
Heel veel lieve knufjes voor jullie van de baas en vrouwtje.
Terwijl Pansy en ik in de buurt van de verwarming blijven loopt Mica de hele dag op en neer.
Binnen, buiten, binnen, buiten...het personeel heeft het er druk mee. Maar wat een lol heeft hij buiten.
Onder het motto "met mijn witte voetjes in de sneeuw zien de vogels mij niet" jaagt hij achter de vogels aan in de tuin, rent en springt in de sneeuw.
Hij heeft ook een sneeuwbaljacht gehouden, klik voor heel veel koude sneeuwpret-actieplaatjes van hem op "lees meer" (rechtsonder). En zie hoe goed hij sneeuwballen uit de lucht kan vangen.
Mica blijft nog wel even spelen...ik ga weer winterdutten.
Een poeslief kerstfeest en de Groetzzz & Proetzzz van ons,