Laatste artikelen

Hallo Snorharen en Langpoters,

Nu is het weer feest in de mand! Mijn personeel zegt dat ik het feestbeest ben: ik vandaag, 21 april, jarig ben en nu al 4 jaar jong tevreden door het leven stap!

Ben je jarig? Dan krijg je slingers in je mand.

"Met vrijwel altijd een geheven staart, krul in de top, paradeer ik door mijn mand. Trotseer ik dapper 'gevaar'. Poseer en poot ik gewillig als de mandcode dat vereist. Verslind ik snoepjes. Maak ik vele vriendjes en ben ik mijn vrienden trouw. Ben ik slim, lief en luistervaardig". Zeggen ze over mij...

Wat bedoelen ze met die woorden? Dat ik heel wat heb geleerd in de wereld buiten de mand? Zoals verdwalen, konijnen en muizen vangen. Mijn hoogvlieger: met mijn klauwen hangend aan de buik van de grote vogel tot boomkruin hoogte opstijgen? Ik iedere avond in de velden ben te vinden (maar niet op de wegen). Mij soms laat insluiten in de paardenstal? Ik de dames kippen van stok jaag tijdens het muizen en de Steenuil in de nacht van schrik laat roepen? Kikkers mep in de tuin? Ik bij echt (honds- en ander) gevaar met een dikke staart in een recordtempo door het luik naar binnen vlucht? Ook als de deur gewoon open is...

Of doelen ze soms op de pootjes die ik geef en andere kunstjes die ik maak in ruil voor snoepjes? Kuithappen als de etensbak moet worden gevuld.

Ik graag dut op mijn schommelstoel, vensterbank, langpootmand of zolderkussen.

Schommelen....

Op zolder dutten...

Bij voorkeur op mijn rug met mijn poten omhoog. Ja, dat ze dan van die plaatjes maken...daar zit of lig ik niet mee.

Ook niet als ik met mijn neus in het kattenkruid lig: dat is zo heerlijk, dan heb je geen oog meer voor andere zaken. Zoals het oog van de camera.

 

Hoor ik ergens "Glammer" of "Grijsneus"? Nou, dan kom ik wel kijken. Wie weet krijg je een snoepje. Maar als ze "Mica" of "Pansy Panneman" roepen kom ik ook: een nieuwsgierige kater wil niets missen! 

Welke snorhaar wil nou geen of weinig vrienden hebben? Mica misschien: die heeft er maar twee. De zwerf Phoe en mij. Al is Phoe niet mijn vriend.

Mica is wel mijn vriend: we jagen samen en delen verse buit. Wilde konijnen. Buiten. Ieder een helft. Of desnoods delen we zo'n geval in de mand (schijnt niet te mogen. Dat feest op de parketvloer werd net voor de 'deling' verstoord; zo zie je dat wij best in een 'strenge' mand wonen. Ook muizen uitzetten in de mand voor Panneman, een vriendendaad, wordt niet gewaardeerd)

Panneman is ook mijn vriend: dat is dikke vette echt Britse vriendschap met dagelijks veel klefferige kopjes en gelik. Speels gedoe en soms samen dutten. Maar ook Buufkater kom ik geregeld in zijn mand opzoeken en oppikken om samen wat tuin te wandelen: spelen we samen de 'hangkater-bende'. Zwerfvriend Halsband groet ik ook als vriend al is die niet meer zo trouw aanwezig.

Hangkateren met Buufkater:

En soms alleen wat tuin-koesteren...

Ben ik betrapt?

Zelfs voor Baron, de boosaardige kater die Goofy bleek te heten, rende ik niet meteen weg. Baron hebben we al maanden niet meer gezien: we denken dat zijn personeel hem heeft laten verhuizen. Voor Baron geen vrijwillige keuze want hij vond onze knabbels heel lekker.

Die woorden van ons personeel zijn natuurlijk bezien vanuit langpoot-perspectief. Die kletsen in plaats van mauwen. Kletspraatjes noemen ze dat.

Die praatjes moet je met een een korreltje grit nemen. (Bijvoorbeeld uit het poeppaleis van Panneman want Mica en ik zijn van het zandkuiltje in de natuur graven. By the way: zou je je behoefte ook in een konijnenhol kunnen laten verdwijnen? Scheelt je toch wat graafwerk..) Zo simpel is het niet om de natuur te temmen, altijd de weg terug naar de mand te vinden, personeel vriendelijk te trainen of maar te dulden en je vrienden te vriend houden. 

Natuur temmen: onderzoek en vooral attent zijn...

Die geheven staart met krul in de top? Wie let er nou op zijn staart?

Dat ding heet niet voor niets staart: 'aanhangsel'. Schijnt venijn in te zitten maar dan moet je behoorlijk 'op je poot' zijn getrapt. Boos en geïrriteerd zijn. Dan gaat je aanhangsel venijnig zwaaien.

Mijn personeel beweert nog iets anders over staarten. Dat alleen blij, intens tevreden snorharen met zo'n kleine krul in geheven staart door de wereld stappen. Dat je staart je emotie toont en je daar als snorhaar niets over te vertellen hebt! Tja, dan maar even kijken naar mijn staart.

Ze hebben gelijk...ik denk dat ik een tevreden staart heb. Ook zo door het leven stap. Al vier jaar. Dat is een feestje waard!

Kom je ook? Deze avond om 23:00 uur bij het kippenhok! Laat je onderweg naar dat hok niet van de wijs brengen door een schreeuwende Steenuil: die is bang dat we aan zijn geliefde muizenvoorraad komen. Heeft die pech...wij gaan er feestje van maken.
Kom met je staart omhoog, de punt in een kleine blije krul en geniet van dit feest. Een feest vol Glammer!

Kom je ook op mijn feestje?
 

Groetzzz en Proetzzz van jarige Glammer Grijsneus (met ook groetzzz van Mica en Pansy)  



Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Precies 3 jaar geleden nam ik afscheid van mijn broer en mijn mams-poes Filou. Ik ging op reis. En op de bestemming aangekomen werd ik blij: stond er meteen een aardige snorhaar-kater in de kamer. Ik proette: "Hoi, ik ben Glammer en ik denk dat ik hier kom wonen" Die snorhaar zei: "Ik ben Pansy maar ze noemen wij Panneman. Je zult dan ook wel een rare bijnaam krijgen, zo zijn ze hier. Maar wees welkom: het is hier goed vertoeven. Ik zal je de bak en het eten wijzen. Zullen we daarna samen spelen? Ik zoek nog een speelmaat. Hier woont ook Mica, die is vaak buiten. Heb je geen last van, zeker niet als je hem niet voor de poten loopt. Je zult hem nog wel zien..."

En zo werd er direct een nieuwe vriendschap geboren. Een dikke Britse vriendschap.

Pansy had helemaal gelijk. Prima mand. Ik zal al direct dat je hier véél ruimte had. Voelde vrijheid in de lucht hangen. Als de deur open werd gedaan om Mica binnen te laten.

Na een paar weken mocht ik ook naar buiten en was het feest helemaal compleet. Mica en ik werden ook vrienden. Hij leerde mij jagen. Samen hebben we heel wat buit gevangen. En konijnen gedeeld. Ook maakte ik buiten nieuwe vrienden. En al noemen ze mij hier vaak Grijsneus, Pansy had gelijk over de namen, ik heb geen spijt van de reis. Naar toen mijn nieuwe bestemming, nu mijn vertrouwde mand vol vrienden.

Ik ga nog even al die vrienden koppen en wat lekkere snoepjes opeisen om deze dag te vieren!

Groetzzz en Proetzzz van Glammer Grijsneus (en Pansy Panneman & Mica)

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, heb er een taak bij. Speel nu ook de bezige bij: zoem de hele dag (langpoters noemen dat spinnen maar bij spinnen denken wij toch aan beestjes waarop je kunt jagen en die je een poot kunt uittrekken) en ben druk bezig met snoepjes schooien, beenkoppen en kattenluik-lopen en meer. Waarom?

De echte bijen durven niet meer uit de kast te komen. Die kast die aan de achterkant naast onze tuin staat. Buufkater's baas is daarvan het opperhoofd. En nu denken langpoters dat dit volk dood is, Wij hebben dat niet gedaan! Daar is geen beginnen aan en bovendien heb ik al eens een poging gedaan. Dat volk werd giftig: ik verloor de strijd en hield er een tijdelijk dikke poot aan over. Wij vinden het niet erg dat dit volk in de kast blijft. Speel ik wel de bij: wat happen in het kattenkruid en zoemend de mand in- en uitvliegen. En af en toe doe ik zoet: een lekker dutje in het zonnetje.

En na de bonte dagen van het Katerbalfeest, op de dag waarop langpoters haring happen (Mica zou op die dag best langpoter willen zijn: hij is dol op haring) kregen wij sardientjes.

Al wilde Mica zijn sardientje niet hebben. "Ik heb liever haring..."

Pansy is nog steeds deels naakt. Wel helemaal genezen na een snoepjeskuur. Die kleine snoepjes vond hij de eerste keer lekker. Het tweede snoepje smaakte hem niet meer en de rest kreeg hij door de strot geduwd. Achter de huig, tegen heug en meuk. Maar het maakte hem weer helemaal de oude kater. Die meteen met de sardientjes ging slepen. Allemaal naar boven...daar zijn ze veilig!

Veilig voor het zwerfbezoek dat een inburgeractie onderneemt. Op onze hoge krabpaalton in de werkkamer* van baas. De kraaien buiten kraaien al geregeld je oren van je kop dus wij doen er niet moeilijk over. Phoe de zwerfkat kun je daar geregeld aantreffen. Goed, hij krijgt hier de Tom-Tom zwerfhap en zijn aanwezigheid wordt gedoogd. Maar hij krijgt geen sardientje! Blijft toch een kater zonder huiskat-status. Al doet hij zijn best om die status te verwerven...

Nu moet je niet tegen Pansy verproeten dat dit allemaal achter het slimme luik gebeurd. Hij weet dit niet: hij komt nooit door het slimme luik. Durft hij niet.

Is maar goed ook. Want de mening van deze blonde kater die geboren is in het Limburgse Kattenbos** kennen we. Is nogal zwart-wit: "Geen vreemde snorharen in mijn mand! Wegwezen, ga naar je eigen mand". Hij proet dit bij voorkeur vanachter het veilige venster. "Ik heb zo'n beveiliging nodig: als ik dit in mijn eigen tuin proet wordt ik meteen aangevallen". Pansy hoeft niet te rekenen op veel steun van zijn standpunt. Maar het laat hem koud. Bovendien wil hij toch niet in de openbaarheid treden: die kale Britse schouder... 

Mica heeft als zwart-witte kater een andere mening: alleen die buufkater van rechts, die blaaskop, moet uit zijn buurt blijven. Daarmee deel ik mijn pad niet. Die moet maar op zijn eigen mand gaan liggen. Verder wil hij graag de bak delen, indien nodig het slimme luik openhouden. "Als ze mij maar niet voor de poot lopen is alles best". Dat vrouwtje tegenwoordig op zijn 'pluche' zit (de bank) vindt hij minder. "Dat is mijn plek!" Met veel kopjes probeert hij dat plekje iedere keer weer terug te veroveren. 

Gelukkig ben ik een grijsneus. Niet zwart-wit of blond. Gewoon zilvergrijs. Ik verwelkom iedereeen in de mand. Speel met de rechtse blaaskop. Buufkater. Hij bedoelt het niet kwaad, is soms wat eenzaam. Ligt best vaak in zijn eigen mand. Kop je een keer tegen het raam dan komt hij meteen naar buiten om te spelen. En alle zwerfgevallen zijn mijn vrienden. Maar ook zwart-witte Mica en blonde Pansy. Ik red muizen van de straat, nou ja, het veld. Geef ze een goede warme mand. Die van ons. (Vrouwtje is steeds degene die ze buiten zet...moet je mij niet aanrekenen). En ik zorg dat er aandacht is voor de natuur: vervang een bijenvolk en wandel geregeld langs die Steenuil. Die dan begint te piepen: weten de langpoters dat hij nog leeft.

Nu ben ik niet alleen de bezige bij in de mand. Baas is ook druk. "Folderen" noemen ze het. Rare en onnodige actie: ik ben toch niet (weer) verdwaald!

Met groetzzz en proetzzz,

Grijsneus Glammer, Blonde Pansy Panneman en Mica uit de Kittenmand 

*Daar kun je zonder het slimme luik te passeren naar binnen stappen.
** Blonde Pansy is écht geboren in Kattenbos en Limburg, een gehucht nabij Lommel in het Belgisch Limburg. 


Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Wij snorharen in deze mand doen ons uiterste best om avonturen te beleven. Al heeft Mica daar meestal geen tijd voor, is hij te druk met zolderdutten, muizen vangen en vrouwtje van de bank staren. Dan zit ze weer op zijn plek!

Een beetje nadenkende langpoter weet dat je van Pansy geen spannende avonturen mag en kan verwachten. Moet ik, Glammer, dus het meeste werk doen.

Maar ook ik heb soms rust nodig. Om uit te buiken na het Katerbal... Gaat vrouwtje meteen zeuren. "Grijsneus, je moet echt af en toe je buik wassen. Wat likwerk kan daar geen kwaad". Dan knijp je je ogen maar weer toe en doe je net alsof je slaapt...

Likwerk...is toch niet meer iets van deze tijd. Zijn we nat geregend (we: lees Mica en ik) dan heb je gewoon personeel waar je je aan kunt drogen. Wrijf je langs de benen. Het schijnt dat ze je dan ook nog eens aardig vinden. In ieder geval raak je zo wel je overbodig vocht in je vacht kwijt. Wrijven, of koppen zoals de langpoters dat koppig blijven noemen, is wel tof: je krijgt vaak ook meteen een gevulde etensbak.

Pansy is anders. Van de oude Britse stempel. Luidruchtig anders. Zijn koppige aanvaringen met de langpoters kun je niet scharen onder wrijfgedrag. Is puur retro snorhaar-kopjes gedrag. En dan is hij niet doorweekt of wil hij lekkere hap in de bak. Best apart.

Helemaal apart was zijn daad deze week.

Weet je nog dat hij dekkater speelde en ik een klauw- en hap aan hem gaf? De actie die een staart kreeg? Dikke bult, eigen schuld en Pansy die leeg liep?

Hij vergaf mij die actie en begon te genezen. Zijn nachtelijke activiteiten werden weer hervat. En alles zag er goed uit. Tot Pansy begon te plukken. "Al die vacht op mijn schouder moet weg!" Hij hapte zich in een uurtje helemaal kaal. Niet helemaal maar zijn schouder lag wel half bloot. Daarna deed hij geen oog meer dicht van de jeuk. Rende door de mand, van bank tot bank en paal tot paal. Onderweg nog meer plukkend, smakkend likken en huid kapot krabbend. Vrouwtje zag het. "O, foute boel! Daar zit nog een ontsteking en die grote kale plek ziet er niet best uit, veel te rood en geïrriteerd". 

Verscheen dezelfde dag nog het verhuishok in de kamer. Werd Pansy daar in gestopt. Tegen zijn wil in. Ging hij op avontuur, naar de dokter. Zij hoefde hem in ieder geval niet meer te scheren: dat had Pansy zelf al gedaan. Kreeg hij een knijp- en spoelbehandeling zonder verdoving. Maar het schijnt dat hij zich heel stoer heeft gehouden, geen kick gegeven. Kreeg van de dokter de eervolle titel van perfecte patiënt. Daarna het wegen. Zo'n weegding is wel een leuke mand, kun je prima in liggen. Dat hij als Brits zwaargewicht bijna 7 kilo woog bleek nu ineens geen probleem...normaal krijg je al een donderpreek als je je Britse uitbuik-buik toont. Met een predniprik voor de jeuk, een 'lekkere' snoepjeskuur en wat met liefde aangebrachte verzachtende honingzalf op de wond mocht hij weer naar huis. Al moest baas eerst de niet zo zoete rekening betalen. 

De Predniprik had direct effect. De lekkere snoepjes bleken maar voor één keer smakelijk. Nu moet hij afzien: gedwongen die friemels eten. Nog een week. Er zit niet eens haargroeimiddel in dus zal mijn vriend nog lange tijden met een kale schouder door het leven stappen. Volgens vrouwtje is Pans goed opgelapt: de jeuk verdwenen maar vooral de bedenkelijke verdikking verdwenen. 

Zijn forse kale schouderplek is nu stabiel. Wondje gesloten, huid perfect droog. Nu moeten alleen nog zijn haren aangroeien. Zou hij nu weer jonge wilde haren krijgen?

Je snapt vast wel dat Pansy geen naaktbeelden wil prijsgeven. Past echt niet bij zijn stand. Maar geloof me, hij heeft zich behoorlijk bloot gegeven om te genezen!

Met groetzzz en proetzzz op naar het volgende avontuur,

Glammer Grijsneus, Mica en de deels ontklede maar nu echt genezende Pansy Panneman

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Vandaag zat ik even voor het raam. Aan de voorkant. Even de andere wereld bekijken. Niet de groene wereld van het veld, de weilanden en de bossen. Wel de langpootwereld.

Daar lopen geen scharreldames in verenpak. Die muizen fokken. Ik had eergisteren daar nog een flink vet geval gevangen. Mee naar de mand genomen. Even de vrijheid gegeven en weer opnieuw gevangen. Want hij leek mij wel lekker. Dat viel vies tegen, veel te vet! Heb de andere helft maar naast het kleed laten liggen...

Terwijl ik daar op de vensterbank naar de langpootwereld keek staarden voorbijgangers mij aan. Vol verbazing. Of met open mond. Hebben ze nog nooit een snorhaar gezien? Ik heb jullie vacht toch niet aan?

 

Toen zag ik het ook. De mand is versierd. Aan de buitenkant...van zoiets mafs valt je bek wel open! 

Ook dat raar beest dat ze in de waterkamer lieten dutten bungelt nu buiten...

Mica kwam naar binnen en begon aan een lange dut. "Moet je niet jagen Mica?" vroeg ik hem. "Nee" zei Mica. "Ik moet mij voorbereiden op het bonte feest...je weet wel...je doet wel Brits maar je bent een geboren Zuidelijke snorhaar" 

O ja, het is weer Katerbal! Of heet dat Carnaval?
Dan viert iedereen feest. Ook de muizen. Worden ze een beetje roekeloos en kunnen wij katers zo toehappen.

Mica had op de eerste feestavond al snel beet.

Vrouwtje heeft die lolmuis weer naar buiten gewerkt, tot ongenoegen van Mica die inmiddels weer op pad is om nog meer lolmuizen te vangen. Hoe meer muis, hoe meer vreugde!

Pansy viert geen Katerbal: "Wat een gedoe, die polonaise. Dat Katerbal. Wat moet je met een muis? ik krijg al dagelijks heerlijke knabbels."

We moeten nog even genieten van Katerbal en de lolmuizen. Want er zijn nieuwe muizenkapers gesignaleerd. Vrouwtje heeft ze gezien. Baas ook. Kapers waarvoor wij ook moeten oppassen: het zijn echte gemene rovers. Drie Buizerds. Ze nestelen in de hoge bomen, iets voorbij onze mand. Als ze maar geen ruzie krijgen met dat ander muizenmonster, die Steenuil. Of die Oeh-oeh uit het bos, nog zo'n muizenjatter.

En ik heb nog meer 'wijsheid' van het vrouwtje gehoord: morgen kunnen we in die andere wereld vanaf de vensterbank ook kleumende scharreldames, verenpakken, lolmuizen en bonte vogels zien. Reusachtige snorharen...een bonte stoet trekt voorbij.

"Komen die ook allemaal op ons Katerbal?" vroeg ik vrouwtje. Ze zei: 'Nee Glammer, dat Katerbal vieren ze de volgende ochtend!'
Rare snuiters, die langpoters. Ze snappen er niets van. Scharreldames moeten dan kakelen en ei-persen. Vogels kwetteren. Snorharen wandelen. En je kunt geen muis vinden want die zijn nog heel diep in slaap, verstopt in hun hol. Is geen lol aan...

Ik ga weer terug naar het Katerbal!

Glammer Grijsneus, Mica en Pansy Panneman



Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, ben blij dat mijn mandvriend Pansy weer met mij wil proeten. Na een wat stinkend zaakje. Welk zaakje? Tja, hoe zal ik dat eens proeten?

Ergens deze week werd Pansy stil en rustig. Lag vooral te dutten. Al ik in zijn buurt kwam begon hij soms te grommen. Vrouwtje vond het vreemd: katten doen geen winterslaap. En dat grommen is ook raar.

Zou hij een pijnlijke rug hebben? Gevolg van Phoe's aanval? Maar dat is toch al bijna twee weken geleden. "Na het weekend gaat hij naar de dierendokter" zei ze. Maar een paar uur later ontdekte vrouwtje de kwaal: een stinkbult op zijn schouder. Onderhuids en vooral groot.

Pansy

Die volgende avond zag vrouwtje een plukje vacht oppiepen. Midden op de bult. Voorzichtig trok ze aan de pluk. En toen liep Pansy helemaal leeg, werd hij een echt stinkdier!
Ons vrouwtje heeft ooit van een dierendokter geleerd wat je dan moet doen. Ze heeft veel ervaring met stinkbulten. Omdat een van onze voorheen-mandgenoten een ware straatvechter bleek die iedere maand wel een stinkbult kreeg.

Pansy werd daarna snel beter. En is nu weer genezen. Hij gromt ook niet meer naar mij. 

Vrouwtje vond het wel vreemd: Pansy is al twee weken niet meer buiten geweest. Hij vond het te koud en nat. Hoe kan hij dan zo'n bult krijgen? Krijg je meestal een paar dagen na het oplopen van een bijt- of krabwond.

Toen herinnerde ze zich het voorval. Het zaakje. Ergens vorige week. Ik zat op de bank. Pansy kroop op het kussen naast mij. En niet veel later kroop hij op mij. Om zijn dekkater-oefeningen, hij was ooit echte dekkater al mocht hij nooit een poes bezoeken, uit te voeren. Zo'n oefening doet hij maar ergens anders, in ieder geval niet op en over mijn rug! Dus heb ik even mijn kop gedraaid en mijn tanden in zijn schouder gezet. 

De bedoeling was dat het een onschuldig zachte beet was: hem alleen laten weten dat ik een kater ben en je voor zo'n oefening een poes moet zoeken. Dat ging wat mis, ging iets te hard: Pansy piepte. En ik ook, van schrik! 

Die hap kreeg dus een staartje. Een dikke bult. Nu snapt vrouwtje wel waarom Pansy tegen mij heeft gegromd.

Maar ja, eigenlijk is het zijn eigen schuld: die dikke bult. Ik ben toch geen poes!

Pansy is inmiddels weer helemaal beter. Ik heb hem voorzichtig een kopje gegeven. Om het goed te maken. Omdat ik blij ben dat mijn mandvriend weer zonder bult uit de lappenmand is gekomen.

Precies op tijd weer beter. Want zwerf Phoe dreigt onze mand te bezetten. Hij logeert geregeld. In de kamer waar hij zonder het slimme luik te passeren kan komen. De kamer waar Mica ook graag dut. Maar ja, die twee zijn vrienden. Mica doet daar niet moeilijk over. "Phoe, ga gerust op mijn krabpaal-ton liggen, het is daar heerlijk warm. Met zo'n weer moet je niet buiten zwerven" zegt hij dan tegen Phoe. Nu Phoe gewend is om tussen muren te slapen wil hij meer...meer muren en lekkere hap.

Phoe wil meer....


Hij wil ook een feestje bijwonen en van iedereen snoepjes krijgen (als vrouwtje even niet kijkt)

Ik, Glammer, op het feestje....


Pansy, toen nog met bult, was ook op het feestje maar hij had niet zo'n pret. De volgende keer haalt hij de schade in: gaat hij bij iedereen op schoot liggen! En Mica? Die kwam ook even een kijkje nemen. Maar hij feest liever buiten en verdween weer snel.

Het volgende feestje is al snel. Carnaval. En ik hoop dat ik mij als muis mag vervachten: dan willen de muizen vast met mij dansen...en dat wordt dan écht een lekker feest! 

Met groetzzz en Proetzzz,

Glammer Grijsneus (en ook van Pansy Panneman, Mica en onze tuinvrienden)


Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is weer tijd om avonturen te krabbelen! Mocht je het nog niet weten, ik Glammer Grijsneus deel de mand met ook Britse Pansy en gewone Mica. Onze mand is een geliefde plek want onze knabbels zijn reuze lekker. Dan krijg je veel aanloop. De Buufkater komt dagelijks kijken. Zwerf Halsband en Phoe lopen het pad en kattenluik plat. En niet te vergeten de koppige Baron die eigenlijk Goofy heet, weigert één poot in zijn eigen mand te zetten maar die van ons wel weet te waarderen. Iedereen liep zo naar binnen door onze kattendeur. 

Het werd zo druk dat het personeel besloot een slim kattenluik te kopen. Zodat al ons bezoek in ieder geval niet meer in de keuken loopt. Daar is het eten nog lekkerder dan de brokken in de hal, altijd vrij toegangelijk voor zwerf- en vluchtelingenkatten. Mica en ik kunnen wel door het slimme luik. In en uit. Pansy ook, maar hij durft niet. En zo heeft Pansy besloten om voortaan gebruik te maken van de portierservice. De enkele keer dat hij een frisse snuit wil halen en graspriet wil eten.

Niet dat Pansy vaak een spriet wil eten. Frisse neus halen wel. Bijna iedere dag zet vrouwtje even de deur open. Gaat hij op de mat zitten en snuift een paar keer. Voelt hij wind, drupt het buiten of is het koud dan draait hij snel om. Maar laatst vergat hij om te draaien. Want een witte wereld zie je niet iedere dag. En ik keek mee.

Mooi hè, Pansy....

Pansy: "Zou het glad zijn?"

Nou, even kijken....valt wel mee...ik zie niemand uitglijden.

Maar hij bleef toch binnen. Ik ook maar niet lang. Want iedere avond moet ik toch de avondronde maken. Klim ik op het dak en loop over een muur. Om naar de scharrelkippetjes te gaan. De kippetjes krijgen veel muizenbezoek. Altijd leuk om daar dan ook op bezoek te gaan, zeker als die tokkeldames op stok zitten. Nu zit er in de buurt van mijn avondroute een Lawaaipapagaai. Als hij mij ziet begint hij hard te schreeuwen. Volgens vrouwtje is dat de Steenuil. Steenuil? O ja, dat monster dat onze muizen jat. Moet die muizende kip 's avonds niet op stok?

Soms ben je niet alleen buiten. Kom je andere snorharen tegen en niet iedere snorhaar heeft goede bedoelingen. Of denkt het alleen-recht over de natuur te hebben. Willen ze strijden, gaan ze grommen. Ik heb van Mica geleerd dat je nooit je vel aan zo'n echt gevecht moet wagen. Gewoon afstand bewaren en keihard naar huis sprinten. Achter het slimme luik ben je veilig. En zelfs met dikke staart van schrik kom je met gemak door dat luik. Werkt prima, mijn vacht is nog steeds als nieuw.

In de snorhaarwereld kun je op twee manieren vrienden maken. De aardige manier: je snuffelt en neust wat. En ben je vrienden. Sommige snorharen hanteren de lijfelijke manier: willen je eerst uitdagen. Moet je even meegrommen, grauwen en een keer toeslaan. Als het kan zonder nagels. Soms gaat dat toch fout. Vang je toch een nageltje. Mica heeft vooral lijfelijk aangelegde vrienden. Zwerfgevallen. Maar zijn oren zijn 100% gaaf: een teken dat je heel sterk bent (hu...Mica niet hoor) of echte katergevechten van afstand kunt ruiken, op tijd je sprint in kan zetten. Mica is ook goed in sprinten.

Mica is ook vriend met zijn Kong. Al heeft hij laatst, het personeel was een weekendje op stap en dan word je opstandig, zijn kleinste Kong totaal vernietigd. Binnenste buiten gekeerd en de kamer bezaaid met kattenkruid en Kong-inhoud.

Phoe is zo'n goede zwerfvriend van Mica. Mica zorgt goed voor zijn vriend. En heeft hij een truc bedacht om het slimme luik te slim af te zijn. Zodat zijn vriend ook naar de keuken kan. Hij lokt zijn vriend mee. Gaat zelf heel langzaam door het luik en zorgt met het puntje van zijn staart dat het luik niet in het slot valt...kan Phoe ook naar binnen! Laat hij Phoe al het lekkers opeten terwijl hij tevreden vanaf de paal gaat toekijken. We mochten dit niet verproeten maar nu heeft het personeel dit zelf gezien. Kun je het ook niet ontproeten.

Ik moet die truc nog leren. Want mijn vriend Halsband wil ook graag weer in de keuken eten. 
Alleen Baron (Goofy) krijgt geen toegang tot het slimme luik. Hij is al slim genoeg om op koude dagen hele dagen in de hal te dutten. Als hij kans ziet om binnen te komen. Staat hij buiten voor het luik dan mep ik graag het luik tegen zijn snuit! Hij heeft tenslotte een eigen mand. Moet hij enkel zijn jaloersheid opzij zetten en vriendje worden met zijn mandpoes...dat is toch niet zo moeilijk?

Pansy heeft buiten geen vrienden (als ik niet buiten ben). Maar hij komt hooguit even in onze tuin een grasspriet happen en een minuutje of tien vogels tellen. Toch beleefde hij zo een groot avontuur. Ik was zelf aan het dutten op zolder maar volgens ons personeel was Pansy zelf naar buiten gegaan. De deur van de keuken stond open...dat buitenluik kent hij wel. Zat hij in de tuin vogels te tellen, het was tenslotte vogeltelweekend. Toen kwam Phoe aanlopen. Pansy zette meteen zijn arrogante Echte Britse blik op en begon hem weg te staren. Phoe staarde terug. Keek af en toe om...zou hij steun zoeken bij zijn vriend Mica?

Daarna kroop Phoe dichterbij en bood zijn neus aan..."vrienden worden? Ik kom tenslotte geregeld bij jouw over de vloer..."

Pansy rook aan zijn snuit. Nu proet Phoe als gewone snorhaar geen Brits en Pansy nauwelijk gewoon-kats. Pansy begreep zijn verzoek verkeerd en besloot om te keren, naar binnen te gaan. Toen Phoe als antwoord het staartzicht van Pansy kreeg werd hij boos. Zo geef je geen antwoord. Hij haalde Pansy in en ging verhaal halen.

Bij gebrek aan belangstelling van Pansy vloog hij boven op hem.... dat werd een knokpartijtje waarbij Pansy's blonde lokken als sneeuw door de lucht dwarrelden. Vrouwtje schoot hem snel te hulp. Stuurde Phoe het veld in. Daarop werd Pansy echt boos; op het vrouwtje! Hij vond dat hij echt wel zijn eigen vachtje wel kon redden en nee, hij kwam niet mee naar binnen. Eerst de boosheid bekoelen in de frisse lucht.

Die avond heeft Pansy oorverdovend gesnurkt. Veel en onrustig gedroomd. Ondanks zijn afkoelingsactie was hij nog zwaar onder de indruk van alles. Het vervaarlijk gedrag van Phoe. De afgang die hem overkwam. En in zijn dromen speelde hij de held in de strijd tegen het onrecht: ook snorharen met een dure vacht hebben recht op zelfverdediging en vechtpartijen!

Dat Phoe Mica's beste buitenvriend is...daar heeft Pansy geen kaas van gegeten als binnenkater die enkel brokjes lust. 
Wat deed Mica die tijdens dat avontuur ook in de tuin was? Hij keek even toe en besloot heel diplomatiek geen partij te kiezen. Stilletjes liep hij de tuin uit, niet in een sprint.

Zo, nu weten jullie wat hier zich voor en achter het kattenluik heeft afgespeeld. Is het voor mij weer tijd om de Lawaaipapagaai te wekken en het muizenbezoek van de kippetjes schrik aan te jagen!

Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus (krabbelaar en wijsneus 1e klas), sluwe slimme Mica en Pansy die zijn eigenwaarde veilig binnenshuis heeft hervonden.



Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Schreef ik, Glammer, op de eerste dag van het nieuwe jaar dat Mica weer kwijt was? Direct daarna ben ik in de regen en kou naar buiten gewandeld. Hij kan toch niet echt kwijt zijn? Dus besloot ik om in het donker even aan de kipjes te vragen of zij hem hadden gezien. Kon ik meteen nog wat muizen verjagen. Maar toen ik van de muur sprong om de kipjes te bezoeken, die al lang op stok zaten, rook ik een bekend luchtje. Mica's geur...hij was hier geweest. Ik schat zo'n twee dagen geleden. En wat doet hij daar gewoonlijk? Via de openstaande deuren de loods inlopen. Op zoek naar muizen. Ik rook aan de loods. "Hé Glammer, ben jij dat?" hoorde ik Mica achter de gesloten deur proeten. Ik zei "Yes! Ik ga vrouwtje wel even halen..."

Ik rende in een recordtempo naar huis, stortte me miauwend door het kattenluik en liep meteen naar vrouwtje. Om aan haar panty te trekken, zo hard als ik kon. "Je moet mee, ik heb Mica gevonden. Kom snel!" 

Vrouwtje zei: "Speurneus Grijsneus, als Mica daar zit komt hij morgenochtend weer naar huis. Ik kan hem niet bevrijden, ik heb geen sleutel. En ga zeker niet in het donker over die muur klimmen. Wacht maar gewoon af". 

Okay, dan doe ik maar een dutje.

Een willekeurig dutplaatje van mij....ik ben daar nogal goed in...

De volgende ochtend kwamen de werklangpoters weer hout zagen op het terrein van de kipjes. Deden zij de deur open. Mica rende snel naar buiten en liep direct naar de mand! Even wat eten, hij had zijn buik vol van muizen. Ging weer op ochtendwandeling. Want alle muizenplekjes moeten toch dagelijks worden geïnspecteerd. Belangrijk werk.

Direct daarna hoorde ik een telefoon rinkelen..."Ik zie Mica, hij loopt hier in het veld" hoorde ik de mevrouw zeggen die in de straat woont. Zo zie je maar dat je behoorlijk in de gaten loopt als je als 'vermiste' kater gaat wandelen. Vrouwtje was de dag daarvoor bij die mevrouw op bezoek geweest. Schuur-inspectie, Mica zoeken. Die daar niet zat.

Daar hoorde ze wel wie Baron in werkelijkheid is. Baron heet Goofy. Hij heeft vorig jaar een verkeersongeluk gehad. Staart verloren, heup gebroken. De heup genas maar de staart groeide niet meer aan. En woont hij eigenlijk naast de mevrouw, bij haar zoon. Goof's vriendinnetje, een kleine poes, liep in zijn heuptijd ook de straat over en kwam daar niet meer levend vandaan.

Toen Baron's vriendin nog vol leven was kwam ze heel af en toe in onze tuin wandelen...

Nu woont er een nieuw poesje. Eentje die hij echt haat. Sinds die tijd heeft hij het weer op zijn heupen: weigert hij een stap in zijn mand te zetten en is een boosaardige kater geworden die met heel de wereld ruzie heeft. Tja, zelfs Pansy heeft hem een keer een mep verkocht. De enige uitgedeelde mep van Pansy in zijn leven tot nu toe. Ik mep het kattenluik in Baron's snuit als hij aan de andere kant van dat luik zit.

Maar eigenlijk moeten we dat niet meer doen. Want Goof de Baron kan er ook niets aan doen dat hij zo anders is...als iedereen zo op hem reageert word je wel boosaardig. Baron komt iedere dag in de tuin en eet als buitenkat een hapje uit het bakje van de zwerfknabbels. Deelt hij met de echte zwerf, Halsband. 

Goof de Baron...nagenoeg staartloos

Genoeg kater en poes-geroddel. Tijd voor een nieuwtje.

Baas en vrouwtje kwamen deze week thuis met een nieuwe mand. Nou ja, nieuw? Hij rook behoorlijk kringloop volgens Pansy. "Ik ga echt niet in zo'n tweedehands mand liggen. Ik ben een echte Brit!" mopperde Pansy. Tja, ik ook. Maar een mand is een mand. Ik dook er wel in. Pansy dacht daar het zijne van....zou het spijt hebben van zijn beslissing niet die mand in te stappen?

Helemaal uitgedut klom ik weer uit de mand. Gewoon een supermandje! 

Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer, Pansy en Mica (die beterschapsproetjes proeten aan hun grootste fan Sari). En ben je een ik-kom-buiten snorhaar? Pas dan goed op je pootjes...het wordt glad en de wereld wit. Mica verheugt zich al op het sneeuwbal-vangen spel met de baas. 

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Wij wensen iedereen een spinnend 2017 in een warme mand. Dit geldt vooral voor Mica want onze vriend is de laatste dag van het jaar 's ochtends vroeg nog even een wandeling gaan maken en is nog niet terug. Dat 2017 is begonnen weet Pansy zeker. Hij heeft al het vuurwerk rustig vanaf de bank bekeken. "Er waren heel veel kleurtjes in de lucht", zegt hij. "Alleen dat gesis en gefluit was wel een tikje eng, toen twijfelde ik even. Kan ik misschien beter onder de bank gaan liggen...maar ik deed het niet"

Dat deed ik, Glammer, wel. En ik rende naar boven, weer naar beneden, naar boven, beneden (maal 10)....overal was het eng. Terwijl er het laatste half uur van de het jaar nog niets aan de hand was. Pansy en ik speelden nog gezellig samen een potje pootbal. Werd het spel gestaakt. Vuurwerk! Zo eng, zo hard. Zocht Pansy de bank op.

Je voelde het al vroeg aan je staart. 's Morgens. Het luik ging niet meer open. Nou ja, stond in standje éénrichtingsverkeer. Zodat Mica, nog buiten, naar de mand kon komen. Maar die is te slim. Zijn staart nog gevoeliger. Heeft vast gedacht...'ik ga echt niet naar binnen. Dan komt het vuurwerk en dan wil ik altijd naar buiten. Vluchten naar het rustigere veld. Is dat luik vast weer potdicht'...

Die middag heb ik eerst wat bozig en bokkig gekeken. Heb ik mijn staart er bij neergelegd, net als de rest van mijn vacht. Wat dutten op de krabpaal. Met zicht op buiten...kijken of Mica komt. 

Dan word je na wat uurtjes toch ongedurig. Wil je bewegen. Ging ik met Pansy pootballen. Nu, de rest van het verhaal kennen jullie. En na zoveel activiteit en uren binnen zijn wil je graag even een kuiltje graven. Nu heeft Pansy zijn eigen drollenpaleis en stond er wel een extra bak in de kamer maar sinds mijn grote avontuur heb ik geleerd om kuiltjes in het zand te graven. Sinds die tijd weiger ik om in zo'n grindbak te belanden. Never, nooit meer. Mica is het geheel met mij eens. Wij graven enkel zand. In de buitenlucht!

Mocht ik, zo'n uurtje of twee na de knallen toch naar buiten. In de verte kon je nog wat horen maar eng was dat niet meer. Ik heb mijn kuiltje gemaakt. Een hele opluchting na zoveel uren! Heb ook nog even gekeken of ik Mica zag maar vrouwtje riep mij. Vond dat het voor mij weer tijd was om naar binnen te komen. Wel stond het luik weer in de goede stand.

Maar waar is mijn vriend Mica toch? Waarom komt hij niet uit het veld. Nu roept vrouwtje hem steeds, huppel ik mee. Zelfs Pansy gaat dan mee naar buiten, op zoektocht. We kunnen hem niet vinden. En de eerste dag van het nieuwe jaar is zelfs al bijna voorbij...

Poot je mee dat Mica snel weer naar onze warme mand komt?

Groetzzz en proetzzz van ons,
Glammer en Pansy (en vast ook van Mica die zich nog ergens heeft verscholen)

Naproet van het vrouwtje: Mica was al heel vroeg in de zaterdagochtend verdwenen. Hij heeft al vele nieuwjaarsnachten meegemaakt. Binnen raakt hij volkomen in paniek, wil dan vooral buiten zijn. Een aantal jaren hebben we hem zijn gang laten gaan, bracht hij de nacht buiten door om als het geknal afnam weer naar binnen te komen. De laatste twee jaar hebben we hem bewust binnen gehouden. Geen pretje voor hem: hij zoekt onmogelijke plekjes op om daar bibberend te wachten tot het rustig wordt. Echt in totale paniek. Nu heeft hij zo'n knalnacht aangevoeld: buiten blijven! Gewoonlijk zou hij dan nu allang binnen zijn. Ik vrees dan ook dat Mica weer gedaan heeft wat hij vaker doet. Schuurtjes, loodsen en stallen inlopen. Zich onbedoeld laten opsluiten. Heeft vast op zaterdagochtend een knal gehoord. Een zo'n ook best vertrouwd gebouwtje ingelopen. Van de drie voor de hand liggende mogelijke objecten zijn er twee bezocht. Geen Mica. Nummer 3 is een bedrijfspand: dat gaat maandagochtend weer open. Komt hij dan niet opdagen? Dan is hij de bossen ingetrokken. Maar ook daar weet hij wel wat muis te vinden, de weg terug naar huis te vinden. Hopelijk wel heel snel! 

De zoektocht leerde mij wel meer over de vrienden van Glammer en Mica. Baron heet in werkelijkheid Goofy. Hij heeft een verkeersongeluk overleefd. Kapotte heup en deel van de staart kwijt. Met zijn staart kwam het niet goed: die moest hij uiteindelijk afstaan. Zijn heup genas. Toch heeft hij het na zijn avontuur het op zijn heupen gekregen. Volgens zeggen is hij een 'bozige' kater geworden. Karakter veranderd. Zijn huisgenootje, de mooie jonge poes, overleefde een wandeling over de weg niet. Kwam er een andere jonge poes in die mand. Goofy, de Bozige Baron met nukkige heupen en inmiddels zonder staart, wil de nieuweling niet accepteren. Vuur en water. Sinds die tijd weigert hij nog één poot te zetten in zijn eigen mand. En zit iedere dag hier in de tuin, in de hal... waar hij echt minder bozig is dan thuis.

Ook Halsband is herkend. Daar waar Goofy een mand heeft wordt Halsband gezien als echte zwerfkat. Halsband is ook nog onder de indruk van het nieuwe jaar. Heeft zich nog niet laten zien. Over Phoe heb ik het niet gehad. Die komt trouwens nog maar af en toe. Heeft zijn mand weer gevonden? Phoe is vast een kater met mand die hij om onbekende redenen graag wil ontwijken. Een soort Goofy, de Baron? 

Buufkater die aan de andere kant van de muur woont, wel binnen mag maar niet naar boven, blijft trouw proberen om hier wel de trappen te lopen. Op zolder slapen is zijn ultieme doel. Want dat mag thuis niet. Het luik laat vaak zijn chip niet toe maar soms staat de deur met luik open. Iets dat hij meteen in de gaten heeft... 

Wat zijn katten toch eigenwijs, slim, doortrapt, profiterend, nukkig! Goofy Baron, Buufkater, Halsband, Phoe...ook Mica past in dat rijtje van gewone katten. Mica die ooit zo eigenwijs een kitten door de kamer deed slingeren. Het zijn allemaal dappere avonturiers die iets van hun kattenleven proberen te maken. Personeel? Niet echt nodig, soms wel handig....
Tja, dan zijn Britse Kortharen zoals Pansy en Glammer toch trouwe dienaars van het personeel. Maar dat is dan weer een heel ander verhaal. Boeiend blijven ze wel: al die katers vol karaker!



Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het schijnt dat ik, Mica, het woord moet voeren. Iedereen wil weten wat voor een avontuur ik heb beleefd. Nou, een avontuur was het wel. De meesten van jullie weten dat ik niet bang ben. Inbrekers uit de mand jaag, alle (zwerf)vriendjes van Glammer uit de tuin kijkt, over daken loop en in bomen klim. Niet bang ben voor een wild konijn, eekhoorn of een raar roepende uil.  

Maar ook dat ik niet op straat kom (is reuze gevaarlijk, moet je nooit doen) en mijn gebied trouw en meedogenloos muisvrij maak. Nu hebben die muizen de neiging zich te verstoppen in schuurtjes, stallen, hokken en loodsen. Als zo'n ruimte even open is maak ik gebruik van die mogelijkheid. Even snuffen of er een verstopt geval zit. Als je het muisvangen tot kunst hebt verheven, je geen exemplaar wilt missen dan loop je risico.

Zo liep ik een weekje geleden door het veld. Hé, daar staat een garagedeur open die meestal dicht is. Dan moet ik toch echt even de muizenstand in dat gebouw bekijken... Ben je driftig op onderzoek, gaat zo'n deur dicht.

Nu ben ik wel wat gewend. Dit gebeurt wel vaker. Meestal tijdens inspectie van de houtloods. Van de aannemer die gebruik maakt van mijn gratis 'gegarandeerd muisvrij' dienst. Gaat de volgende ochtend de deur weer open. Of een enkele keer moet je een weekendje blijven maar zoiets overleef je wel. Muizen genoeg.

Dit keer was anders. Die garage lag niet op het aannemersgebied. Wel langs het veld. De dichte deur bleef dicht, ook de volgende dag. En vele dagen daarna. Help, wat is dit nou? De muizen waren inmiddels op. Zit je daar gevangen. In het donker en de kou. Wachten op de redding. Wat duurde dat lang! Ze zullen mij toch inmiddels wel zoeken?

Ja, Glammer, ik hoorde je wel aan de andere kant van de garagedeur. Jij wist het dat ik daar zat. Daarom deed je zo raar tegen vrouwtje, wilde je haar mee naar de plek lokken. En was je ook helemaal niet verrast toen ik na heel lang wachten, bijna een week, na het openen van de deur door de vakantiegangers naar de mand kwam lopen. Een wandeling van nog geen 50 meter. Om daar uitgehongerd de bakken aan te vallen.

Blijkbaar heb ik nu ook goed in het verontrusten van de langpoters. Vrouwtje en baasje dachten echt dat ik nooit meer in de mand zou lopen. Het was niet mijn plan om daar zolang te moeten blijven. Hoe kon ik weten dat de langpoot-eigenaren van die garage op pad gingen. Volgens Glammer zijn onze langpoters een paar keer aan de voordeur van dat huis geweest: deed er ook niemand een deur open. Ik heb het goed gemaakt met mijn langpoters. Uitzonderlijk veel kopjes gegeven. Nu ik weer veilig thuis ben. 

O, wat hoor ik nu? Wilde vrouwtje stoppen ons hier het woord te geven? Dat gaat dus echt niet gebeuren!

Glammer, wat vertel je nu toch? Is Halsband ook al een week weg? Tja, dat is vervelend voor je. Kan je hem niet meer vooruit sturen om de restjes op te eten. Om daarna zelf verse etensbakhap te vragen. Maar Halsband zat echt niet bij mij in de garage. De laatste keer dat ik hem zag, een week geleden, liep hij te hinken. Misschien heeft hij toch een mand en ligt hij nu met zijn zere poot op de bank.  

Zo, weer een avontuur opgebiecht. Volgens vrouwtje leer ik het nooit...me niet laten insluiten tijdens de muizenjacht. Maar ik ga haar verrassen. Ik denk dat ik te oud wordt voor dat gemuis en muisgevaar. Moet een van onze tuinvrienden die taak overnemen. Ga ik nog wel hobby-muizen, alleen op veldmuizen. Want de hele dag op paal of vensterbank-liggen is toch niet zo mijn ding. Als ik weer topfit, uitgerust van dit avontuur, uren op pad ga. 

Snorharen, leer één ding: als je een muis ruikt in een gebouwtje moet je eerst kijken of er een nooduitgang is. Of de openstaande deur in de gaten houden...maar ja, kijk je even over je schouder, is die muis weggedoken.

Ik ga nog even dutten. Uitrusten van zoveel avontuur. Spannend was het wel!

Met groetzzz en proetzzz van avonturier en muismeester Mica (en mandgenoten Glammer en Pansy) 
De volgende keer plakken we weer plaatjes... 

Naproet van vrouwtje: hoe bedenkt Mica het! Om precies in de garage of schuur te lopen van straatgenoten die een klein weekje op pad gaan! Inderdaad hebben we bij dat huis, grenzend aan het veld en onze achtertuin, een paar keer aangebeld. Zonder gehoor. Dat de bewoners op vakantie waren was duidelijk. En dan verwacht je niet dat Mica daar in een tuingebouw zit. Op de zaterdag dat Mica opdook keek ik een half uurtje later uit het raam. Boven met zicht op het veld en hun achtertuin. Stond daar de auto achter het huis, bij de garage. Waren ze weer thuis. 1 + 1 = Mica's avontuur verklaard. Wat was ik blij, gelukkig verrast hem weer te zien! Glammer reageerde helemaal niet op de komst van Mica...die heeft al die tijd geweten dat hij daar zat. Helaas kan Glammer niet praten. Al deed hij, achteraf gezien, alles om mij naar buiten te lokken. In het donker want ook Glammer is verstandig voorzichtig geworden na zijn eigen avontuur van een jaartje of wat geleden.  


Reacties (1)
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Wie zijn wij?
Dit zijn wij!
Wij zijn Pansy, Mica en Glammer.
 
Pansy (geboren 27 sept 2007)
Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Pansy Conzaly of Olly's Nest
Roepnamen: Pan, Panneman, Pans
Meest opvallende eigenschap: rustig, evenwichtig
Doet het liefst: Beesie's slepen, genieten van zijn arbeidsongeschikte dekkater-status.
 
Mica (geboren 1 juli 2008)
Huis/tuin/keuken kat uit de Kittenmand - ex-kater
Volledige naam: Mica
Roepnamen: Mica, Mic, Mimi
Meest opvallende eigenschap: wispelturig humeur, leider/baas
Doet het liefst: jagen! 
 
Glammer (geboren 21 april 2013)

Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Glammer van Brandevoort
Roepnaam: Glam, Grijsneus, Wijsneus
Meest opvallende eigenschap: altijd vrolijk, nieuwsgierig en sociaal
Doet het liefst: zich overal mee bemoeien: niets is veilig. En jagen: Mica heeft hem de fijne kneepjes van dat vak geleerd.
 
Mijnkrabbeltjes was voorheen de krabbelpagina van Joe, ook een Brits Korthaar (ex-) kater zonder papiertjes. Ofwel "Knappe Joe" zoals in zijn paspoort stond. Zo werd hij genoemd in de kattenopvang waar hij terecht kwam nadat hij als zwerfkat van straat werd geplukt. We noemden hem "Mems". Hij heeft hier nog vele jaren geluk gevonden en een heel fijn leven gehad.
 
Knappe Joe, roepnaam Mems (? - 23-2-2014)
(ex-kater afkomstig van SOK Tilburg)
 
 

 



Moet je ook zien...
Snorhaar Kunst
Op zoek naar echte honden en katten-
kunst? Kijk dan bij 
 

 

Ook proetwaardig
Van het vrouwtje
Ons vrouwtje krabbelt ook wel eens
Op babbelzzz....
 
 
 

En niet ons vrouwtje telt de bezoekers...nee, dat doet OneStat voor ons

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl